Ελληνικός Τίτλος: Star Wars: Οι τελευταίοι Jedi

Ετος Πρώτης Προβολής: 14 Δεκεμβρίου 2017

Είδος Ταινίας:

Αμέσως μετά τα γεγονότα από το Force Awakens, η Rey έχει εντοπίσει τον Luke Skywalker και στόχος της είναι να εκπαιδευτεί στις αρχαίες τεχνικές των Jedi. Από την άλλη μεριά η αυτοκρατορία καταδιώκει ένα spaceship της αντίστασης το οποίο ξεμένει από καύσιμα και ο Finn με τον Poe θα πρέπει να βρουν έναν τρόπο για να σώσουν ότι έχει απομείνει ζωντανό από την ομάδα.

A long time ago in a galaxy far far away. For the 8th time.

TI EΧΟΥΜΕ ΕΔΩ

Όπως ήταν φυσιολογικό, μιας και είμαι ένας χρόνιος φανατικός των ταινιών Star Wars, είχα προμηθευτεί αρκετά νωρίς τα εισιτήρια για την πρεμιέρα της ταινίας (μιας και αυτή τη φορά η ελληνική διανομή μας έκανε τη χάρη να μην μας καθυστερήσει όπως με το The Force Awakens). Όμως άργησα να συντάξω το κείμενο τούτο διότι φεύγοντας από την αίθουσα αισθάνθηκα διχασμένος.

Αρχικά να αναφέρω πως ο Mark Hamill, όταν διάβασε το σενάριο δια χειρός Rian Johnson είπε χαρακτηριστικά “Διαφωνώ με κάθε επιλογή που έχεις κάνει για τον χαρακτήρα του Luke Skywalker. Τώρα που το έβγαλα από μέσα μου, δουλειά μου είναι να πάρω ότι δημιούργησες και να βγάλω τον καλύτερο μου εαυτό για να κατανοήσω το όραμα σου”. Με άλλα λόγια, η δουλειά που έκανες είναι κάτι λιγότερη από μέτρια και δεν κατανοείς τον χαρακτήρα, αλλά αφού πληρώνομαι καλά και δεν μου πέφτει λόγος, θα κάνω τη δουλειά μου.

Η ταινία ξεκινάει με δράση, ίσως την καλύτερη σκηνή δράσης σε όλη την ταινία. Παρουσιάζοντας τον Poe ως έναν πιλότο με πυγμή αλλά τα μυαλά πάνω από το κεφάλι. Ο ίδιος κρατάει αρκετά μεγάλο ποσοστό του screen time, ίσως το μεγαλύτερο της ταινίας. Σίγουρα είναι ο χαρακτήρας που ταυτίζεται το κοινό.
Παράλληλα με τα προβλήματα της αντίστασης, τα οποία τα βλέπουμε πρακτικά σε κάθε ταινία Star Wars, η Rey προσπαθεί να πείσει τον Luke να την εκπαιδεύσει και να γυρίσει πίσω μαζί της ώστε να ηγηθεί της αντίστασης στο πλευρό της Leia, ως σύμβολο πίστης. Εκείνος όμως αρνείται παραδειγματικά κατηγορώντας τον εαυτό του. Στοιχεία που έχουμε δει υπεράριθμες φορές σε πολλές ταινίες, είτε Star Wars είτε όχι. Από την συνεχή άρνηση, ο μαθητής φεύγει και το κοινό περιμένει την επιστροφή του μεγάλου ήρωα.

Παράλληλα εξελίσσονται άλλες δύο ιστορίες, μία με τον Kylo Ren ο οποίος προσπαθεί να αποδείξει ότι ανήκει στην σκοτεινή πλευρά, βγάζει τη μάσκα του από την αρχή της ταινίας (κρίμα) και υπακούει μέχρι ένα σημείο τον αυτοκράτορα Snoke. Και Ο Finn μαζί με τη βοήθεια της Rose, προσπαθούν να βρουν τρόπο να διεισδύσουν στο αυτοκρατορικό θωρηκτό που καταδιώκει την αντίσταση.

Η ταινία καταφέρνει με μεγάλη επιτυχία να αποτύχει στην ανάπτυξη χαρακτήρων παρά τη μεγάλη της διάρκεια (2,30ώρες). Μαθαίνουμε ελάχιστα για την Rey, και για τον λόγο που έχει τόσο αστείρευτη δύναμη. Ελάχιστα για κάθε χαρακτήρα που πρωταγωνιστεί στο κάδρο μας ακόμη και αυτούς που θεωρούσαμε ότι είναι βασικοί και ξαφνικά πεθαίνουν και η μοναδική μας έννοια είναι ο Kylo Ren, ο χαρακτήρας που μας κερδίζει το ενδιαφέρον.
Στο απομονωμένο νησί, περιμένουμε να δούμε την εκπαίδευση της Rey καθώς και την ανάπτυξη της σχέσης μεταξύ master και padawan. Τελικά η ιστορία πλάτειασε, και κοιτάξαμε το ρολόι μας πάνω από 2 φορές.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Κόσμος και κοσμάκης σε αυτή την ταινία οπότε ξεκινάμε με την Carrie Fisher, η οποία για τελευταία φορά είχε τον ρόλο της Leia. Η ταινία αφιερώθηκε στη μνήμη της και οι συντελεστές επιβεβαίωσαν ότι δεν χρησιμοποίησαν ποτέ ψηφιακά μέσα για τον χαρακτήρα και πως όλες οι σκηνές γυρίστηκαν από την ίδια την Fisher.
O Oscar Isaac (Ex Machina) πλέον έχει ένα μεγάλο βιογραφικό και όχι άδικα. Είναι ένας υπέροχος ηθοποιός με πρωταγωνιστικές τάσεις. Εδώ έκλεισε καλύτερο συμβόλαιο και ο χαρακτήρας του είχε μπόλικο χρόνο. Ο John Boyega (The Circle) στον ίδιο ρόλο, με λιγότερα πράγματα να κάνει αυτή τη φορά, ο Andy Serkis (War for the planet of the Apes) στον ρόλο του Snoke, είναι απλά ο Andy Serkis.

Η επιστροφή του Mark Hamill (Batman the killing joke) ήταν ότι πιο ανατριχιαστικό μέσα στην ταινία, βέβαια έπεσε θύμα ενός κακογραμμένου σενάριο το οποίο θα σχολιάσω παρακάτω. Η Daisy Ridley (Murder on the Orient Express) συνεχίζει τον ρόλο της ως Rey, χωρίς να μας δείξει κάτι το ιδιαίτερο. Τέλος, το ενδιαφέρον έπεσε στον Adam Driver (Logan Lucky), ο νεαρός που πήρε τον ρόλο του Kylo Ren και μας απέδειξε ότι η εμφάνιση δεν παίζει ρόλο.

Πάμε στον Rian Johnson. Γράφει και σκηνοθετεί την ταινία και δηλώνει φανατικός του franchise. Με την πιο γνωστή του ταινία να είναι το μέτριο looper, ακόμη προσπαθούμε να κατανοήσουμε πως πήρε τόση δύναμη στα χέρια του. Επηρεασμένος από πολλές ταινίες φαντασίας, σκηνοθετικά μας θύμισε λίγο τα παλιά Star Wars, το χάσαμε όμως στον ρυθμό με αποτέλεσμα να γίνεται αρκετά δύσκολο να παρακολουθούμε την ροή της κάθε ιστορίας.

Από τα πρώτα Star Wars, πάντα είχαμε σενάρια που δεν βουτούν στα βάθη της ανθρώπινης σκέψης και βασίζονται σε όμορφες θεωρίες και καλοστημένη δράση. Το ξαναζεσταμένο φαγητό όμως, κατά κόσμων “περπατημένη” που έχτισε ο J.J. Abrams μας έδειξε ότι η Disney δεν πρόκειται να ρισκάρει, δημιουργώντας πιο βαθιά σενάρια για τους φανατικούς. Με αποτέλεσμα ο τομέας να μην εξελίσσεται και να έχουμε πολλά μέτωπα που άνοιγαν συνέχεια, χαρακτήρες που φεύγουν και δεν ξέρουμε το γιατί, γυναικείο χαρακτήρα που δεν μαθαίνουμε κίνητρα, άπειρα ζωάκια που παρελαύνουν μπροστά μας ακόμη και όταν δε χρειάζεται να πάρουν μέρος στην ιστορία μας και κραυγαλέα ηθικά διδάγματα. Με άλλα λόγια μια ταινία Disney με αγορασμένους χαρακτήρες. Θα έλεγα ότι ο Lucas θα τα βλέπει και θα κλαίει, αλλά κι αυτός μας είχε δώσει τα επεισόδια ΙΙ & ΙΙΙ, οπότε δεν λέω τίποτα.

Εν κατακλείδι, το Star Wars franchise χάνει την αίγλη, που τόσα χρόνια είχε χτίσει. Σίγουρα τα παλιά επεισόδια είχαν δώσεις χιούμορ, χαμηλώνοντας το ηλικιακό όριο του κοινού, όμως παράλληλα είχαμε χαρακτήρες όπως ο Darth Vader, ο Obi-Wan, ο Count Dooku και πολλοί άλλοι. Τέλος να αναφέρω πως, το παιδί μέσα μου αναζητά πάντα να δει παραπάνω από μία lightsaber μάχη, ειδικά σε ταινία μεγάλης διάρκειας, το οποίο δεν έγινε ποτέ.

Μέσα στη μάχη για επικράτηση της ισορροπίας μέσα μου, μεταξύ των θετικών και αρνητικών στοιχείων της ταινίας, έρχεται ο John Williams να μας δώσει μία γεύση από τα παλιά για να νιώσουμε πάλι παιδιά.

ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΤΟ ΔΩ

Το 8ο επεισόδιο αποτελεί το κέντρο της 3ης επίσημης τριλογίας Star Wars και σίγουρα είναι μια ταινία που οι φανατικοί και μη θα δούνε στον κινηματογράφο. Αν κρατήσετε ανοιχτό μυαλό, είναι σίγουρο ότι θα την απολαύσετε, διότι πρόκειται για μια ταινία με αρκετή δράση, εφέ, ωραία μουσική και πολλά πολλά αστεία.

Εάν είσαι φανατικός, θα καταλάβεις πως σε πολλά σημεία ο Rian Johnson προσπαθεί να φέρει στοιχεία της 1ης τριλογίας τα οποία όμως σου αφήνουν μια γλυκιά γεύση, σε ένα καμένο γλυκό με την αίσθηση ότι κάτι λείπει. ΟΚ, πλέον ανησυχώ για την τριλογία που ετοιμάζει.

cineplexx-banner-foitites

Ευχαριστούμε τους κινηματογράφους Cineplexx για την πρόσκληση.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ

Star Wars: The Last Jedi
ΣΕΝΑΡΙΟ5
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ6
ΜΟΥΣΙΚΗ8
ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ7
6.5Score
Βαθμολογια Αναγνωστων: (11 Votes)
6.5

POSTER

Poster

TRAILER

 Star Wars: The Last Jedi
(2017) on IMDb

Ποιος το εγραψε

Νάσσος Ζώτης
Writer / Reviewer

Το όνομα του βγαίνει από το Θανάσης. Αλλά δεν του αρέσει και εκνευρίζεται όταν τον φωνάζουν έτσι. Το όνειρό του ήταν να γίνει σκηνοθέτης, αλλά δεν το έκανε ποτέ ένας θεός ξέρει γιατί. Το επάγγελμα του είναι άσχετο, και εύχεται να το αλλάξει μία μέρα. Η ασχολία του με το βίντεο, το μοντάζ και τη φωτογραφία είναι το πάθος του. Βλέπει ταινίες από τότε που θυμάται τον εαυτό του, και αναπολεί τις εποχές εκείνες του VHS. Θεωρεί πως η κριτική ταινιών πρέπει να είναι πολύπλευρη και όχι κοντοθωρη. Μισεί το ποδόσφαιρο τον τζόγο και την γυναικεία γκρίνια. Αγαπημένος σκηνοθέτης ο Christopher Nolan, ενώ αγαπημένος ηθοποιός ίσως ο Christian Bale.

  • Cethall Cragheart

    Δε μου άρεσε καθόλου το κομμάτι με τον Σνόουκ, όλη η σεκάνς στο καζίνο δεν οδηγούσε πουθενά, δεν είχε κανένα νόημα και σοβαρό αντίκτυπο (το ίδιο και ο χαρακτήρας του Ντελ Τόρο, αν και είχε γούστο) και έχεις απόλυτο δίκιο ότι δε μάθαμε τίποτα παραπάνω για το υπόβαθρο της Ρέυ. Αλλά, σε καμιά περίπτωση δε λες αυτή την ταινία ξαναζεσταμένο φαγητό! Ίσα-ίσα που αν κάτι πρέπει να του αναγνωρίσουμε του Johnson είναι ότι ρίσκαρε (άλλο αν ήταν ωραία ή αποτυχημένα τα ρίσκα του). Επίσης, διαφωνώ κάθετα σε αυτό που λες για μηδενική εξέλιξη των χαρακτήρων: o ίδιος ο Λουκ διαφοροποιείται παντελώς από την αρχή της ταινίας ως το τέλος ως προς το ‘πρέπει να πεθάνουν οι Jedi’ συν την αλλαγή της θεώρησης που έχει για το παρελθόν και την εξέλιξη της Ρέυ. Έπειτα, η ίδια η Ρέυ: παραμένει ρομαντική, ξεροκέφαλη και με άγνοια κινδύνου, αλλά στο τέλος συνειδητοποιεί τον ρομαντισμό της, το πόσο ιδεατό είναι αυτό που ήλπιζε. Επίσης, δες την στρατηγό Χόλντο, τι όμορφα που ξεδιπλώνεται ο χαρακτήρας της, μέσα σε λίγα λεπτά καταλαβαίνεις ότι πρόκειται για μια ήρεμη δύναμη, περήφανη, γενναία και με αυτοθυσία, αν και λίγο αφελή, με τραγικές επικοινωνιακές ικανότητες και αστοχίες στο human resource management. Και στην τελική, να σου πω και το άλλο και νομίζω θα συμφωνήσεις: με εξαίρεση το δίπολο Λουκ-Νταρθ Βέιντερ και το αντίκτυπο της σχέσης τους στα κοντινά πρόσωπα, ε δε μας ένοιαζε στην πρώτη τριλογία καμία ανάπτυξη χαρακτήρων! Καμία τρομερή εξέλιξη σαν χαρακτήρας πχ., πέρα από την αλλαγή από τον άκρατο τυχοδιωκτισμό και φιλοτομαρισμό του στην ειλικρινή βοήθεια των Επαναστατών, δεν είχε ο Χαν Σόλο τότε, αλλά δε μας νοιάζει γιατί Star Wars βλέπουμε όχι δράμα του Πίντερ! Αλλά αυτή η ταινία, εξαιτίας των ρίσκων που πήρε, είναι λογικό να διχάσει πολύ. Προσωπικά, προτιμώ τα ρίσκα όμως, παρά την safe αντιπατάρα του 7ου επεισοδίου (αν και ήταν εξαιρετικά καλαίσθητη και πανέμορφη αντιπατάρα, ομολογουμένως)

    • Αρχικά να σε ευχαριστήσω για το σχόλιο σου. Μου αρέσει να βλέπω ανθρώπους να εκτιμούν μία ταινία Star Wars. Για να απαντήσω θα πρέπει να κάνω spoilers, οπότε προσοχή σε όσους διαβάζουν την παρακάτω συζήτηση, αν δεν έχετε δει την ταινία SPOILER ALERT.

      Η ιστορία με τον Snoke ναι δεν είχε καμία βάση. Στο προηγούμενο επεισόδιο τον είδαμε ελάχιστα και φανταστήκαμε πως θα δούμε περισσότερα γι’ αυτόν σε αυτό το επεισόδιο. Ποιος είναι, από που προέρχεται κτλ. Τελικά όχι μόνο δεν τα είδαμε αυτά, αλλά έφυγε και πολύ εύκολα. Καταλάβαμε πως έγινε χώρος για τον Kylo, ώστε στο 3ο επεισόδιο να τον δούμε αυτοκράτορα πλέον.

      Η σκηνή με το καζίνο, η χειρότερη στην ταινία. Εξυπηρέτησε την Disney να βάλει ζωάκια και παιδάκια που κάποιοι τα εκμεταλλεύονται. Και να εισάγει νέο χαρακτήρα στο τέλος της ταινίας που μάλλον θα δούμε παρακάτω.

      Ο Λουκ μπορεί να, αλλά έκανε κινήσεις εκτός χαρακτήρα. Η αυτοτιμωρία και η αυτοεξορία δεν ήταν ποτέ στα πιστεύω του και τα είδαμε αυτά σε προηγούμενα επεισόδια να γίνονται τόσο από τον Όμπι Γουαν όσο και από τον Γιόντα.

      Η αλλαγή της θεώρησης για το παρελθόν της Ρέυ, ναι έχεις δίκιο, μόνο που πάλι δεν δικαιολογήθηκε από που πηγάζει τόση δύναμη, η οποία χωρίς εκπαίδευση βγαίνει αβίαστα στην επιφάνεια. Όταν ο Λουκ, γιός του Άνακιν/Βειντερ αποτύγχανε ξανά κ ξανά να εξωτερικεύσει την δύναμη του.

      Η ιστορία με την στρατηγό Χόλντο, μπορεί να έγινε στρωτά και όμορφα, αλλά ήταν ένας χαρακτήρας που ήρθε και έφυγε χωρίς να προσφέρει τίποτα στην ιστορία. Το κομμάτι της θα μπορούσε να παραλειφθεί και να μην μας πειράξει καθόλου.

      Τέλος όσον αφορά την 1η τριλογία, αναφέρομαι πως το ηλικιακό κοινό έπρεπε να είναι χαμηλό, για να κάνουν και περισσότερα εισιτήρια, και ναι ανάπτυξη χαρακτήρα είχαμε μέχρι ένα επίπεδο, αλλά η τριλογία αυτή ξεκίνησε το 1977. Έκτοτε ο κινηματογράφος και το κοινό έχουν εξελιχθεί. Η κρίση του κοινού έγινε πιο αυστηρή και δικαιολογημένα. Θα έπρεπε λοιπόν και το σενάριο να είναι έστω λίγο πιο βαθύ. Το αποδεχτήκαμε από τον J.J.Abrams διότι ξεκίνησε την τριλογία και αποφάσισε να κινηθεί σε ασφαλή μονοπάτια για να βγάλει τα λεφτά που στοίχισε η αγορά των δικαιωμάτων (4 εκατ δολάρια). Εδώ όμως φάνηκε ξεκάθαρα πως η Disney δεν πρέπει να έχει τόση μεγάλη επιρροή στους δημιουργούς πάνω σε χαρακτήρες που δεν έχει δημιουργήσει η ίδια.

  • Nikolaidis Mikelantzelo

    Την είδα χτες! Ανάμεικτα συναισθήματα! Νομίζω πως γενικότερα η Disney ήθελε να φύγουν οι χαρακτήρες του παρελθόντος και να εισάγει νέους χαρακτήρες για τα επόμενα επεισόδια εεε ταινίες ήθελα να πω! Σε γενικές γραμμές συμφωνώ με τα σχόλια και των δυο σας, αλλά: Πρόκειται για ταινία φαντασίας, οπότε τα ελαφρυντικά είναι αρκετά. Συμφωνώ ότι κανένας χαρακτήρας δεν αναπτύχθηκε επαρκώς (και αυτό είναι για μένα το μέγα μειονέκτημα της ταινίας, αλλά πρακτικά την είδα σαν ενα ενδιάμεσο βήμα. Εισάγουμε νέους χαρακτήρες, σκοτώνουμε παλιούς, βάζουμε λίγο από όλα για να ικανοποιήσουμε το κοινό. Μου άρεσε το δίπολο Ray και Ben Solo και νομίζω ότι αυτό ήταν το βασικό plot της ταινίας, οπότε βάσει αυτού τα πήγε καλά. Μου άρεσε και το σκηνικό με το τέλος του Luke. Παρότι ο χαρακτήρας του ξέφυγε λίγο (εκεί που πήγε να δολοφονήσει τον Ben) η συμμόρφωση με τον Yoda και το τέλος του ήταν ταιριαστά. Το καλό (και το κακό) με την Disney, είναι ότι ολες τις οι ταινίες είναι στο 7/10. Ούτε παραπάνω, ούτε παρακάτω. Οπότε ξέρεις τι να περιμένεις. Μια ταινία για όλη την οικογένεια. Ούτε την ταινία της χρονίας, ούτε όμως και πατάτα.

Σχετικες Αναρτησεις