Ελληνικός Τίτλος: Blade Runner 2049

Ετος Πρώτης Προβολής: 2017

Είδος Ταινίας:

Ένας κυνηγός επικηρυγμένων ανδροειδών ανακαλύπτει ένα μυστικό που ήταν κρυμμένο για χρόνια και οδηγείται στα χνάρια του Rick Deckard.

TI EΧΟΥΜΕ ΕΔΩ

Προειδοποιώ ότι αυτό το κείμενο θα είναι κατά βάση αποθεωτικό. Δεν θα προσπαθήσω να ξεψαχνίσω την ταινία μέχρι το κόκκαλο και βρω αρνητικά εκεί που δεν υπάρχουν χάριν της πολιτικής ορθότητας και των λίγων περισσότερων κλικ, όπως σε μερικά κείμενα που έχω διαβάσει τις τελευταίες ώρες. Επίσης, θα αναγκαστώ να χρησιμοποιήσω και κάποιες «γενικολογίες» για να αποφύγω τα spoilers (ή τις επιβεβαιώσεις θεωριών).

Όλα ξεκίνησαν το 1968 με «Το Ηλεκτρικό Πρόβατο» του Philip K. Dick, ενός πρωτοποριακού συγγραφέα που πάντρεψε στην εντέλεια τη φιλοσοφική λογοτεχνία και την επιστημονική φαντασία. Το 1982 ο Ridley Scott -3 χρόνια μετά το Alien- έκανε μια «χαλαρή» μεταφορά του μυθιστορήματος του Dick με το θρυλικό πλέον Blade Runner, όπου ο κυνηγός ανδροειδών Rick Deckard προσπαθεί να αποσύρει τα επικηρυγμένα μοντέλα Nexus-6.

To Blade Runner δεν εκτιμήθηκε όσο του άξιζε στην εποχή του, αλλά κατέληξε να θεωρείται ένα κλασικό αριστούργημα επιστημονικής φαντασίας που έθεσε νέα στάνταρ στο είδος και επηρέασε αμέτρητες μετέπειτα παραγωγές. Ένα από τα καλύτερα δείγματα νέο-νουάρ που μας έχει προσφέρει το αμερικανικό σινεμά και η πρώτη ταινία που κατάφερε να συλλάβει στην εντέλεια τον κυβερνοπάνκ κόσμο που είχε φανταστεί ο William Gibson («Νευρομάντης»).

Και να που φτάσαμε στο Blade Runner 2049, 35 χρόνια μετά το πρωτότυπο. Όταν ο Ridley Scott είχε ανακοινώσει τα σχέδιά του για την παραγωγή ενός σίκουελ, τα νέα δεν μας ακούστηκαν ευχάριστα• το Χόλιγουντ είχε (και έχει) στερέψει από ιδέες και φαντασία. Τα σίκουελ και γενικά οι παραγωγές που βασίζονταν σε ιδέες από ήδη υπάρχουσες πνευματικές ιδιοκτησίες είχαν ήδη κατακλύσει τις αίθουσες και φοβόμασταν ότι δούμε ένα νερόβραστο σίκουελ ενός εκ των κλασσικότερων sci-fi ταινιών. Όμως, όταν ανακοινώθηκε ότι τη σκηνοθεσία θα αναλάμβανε ο Denis Villeneuve, ηρεμήσαμε κάπως.

Μας είχε δείξει την αξία του με τρεις εξαιρετικές ταινίες το διάστημα 2013-2015 (Prisoners, Enemy, Sicario), ενώ επιβεβαίωσε τη φήμη του με το σκεπτόμενο sci-fi Arrival (2016) δείχνοντας ότι μπορεί να χειριστεί μια παραγωγή τεράστιας κλίμακας και να προσφέρει ένα μπλοκμπάστερ στα μεγάλα στούντιο. Η επιλογή αποδείχτηκε απόλυτη επιτυχημένη, με τον Villeneuve να μας προσφέρει ένα από τα καλύτερα σίκουελ στην ιστορία του κινηματογράφου και έναν άξιο συνεχιστή του κόσμου του Blade Runner.

Η ταινία ακολουθεί τον K (Ryan Gosling) που ζει με την κοπέλα του, η οποία τυχαίνει να είναι ένα ολόγραμμα. Ο Κ είναι κυνηγός ανδροειδών που έχει σκοπό να αποσύρει παλιά (και όχι ιδιαίτερα υπάκουα) ανδροειδή, τα οποία δεν έχουν «ημερομηνία λήξης». Μια μέρα ξεθάβει ένα μυστικό το οποίο έχει την ικανότητα να αλλάξει την ιστορία των ανθρώπων και των ανδροειδών. Η έρευνα του θα τον οδηγήσει στον Deckard (Harrison Ford) και στη σύγκρουσή του με ανθρώπους που θέλουν να εκμεταλλευτούν αυτό το μυστικό. Νομίζω ότι ήμουν όσο πιο αόριστος μπορούσα για να μην αποκαλύψω στοιχεία την πλοκής που θα απολαύσετε όταν τα ανακαλύψετε μόνοι σας.

To Blade Runner 2049 συνεχίζει και εμπλουτίζει τη μυθολογία του πρωτοτύπου με πολύ αποτελεσματικό τρόπο. Εκτυλίσσεται 30 χρόνια μετά τα γεγονότα του Blade Runner και σε αυτό το διάστημα έχουν συμβεί αρκετά πράγματα. Η εταιρεία Tyrell υπεύθυνη για τα πρώτα ανδροειδή έχει καταστραφεί και τα ανδροειδή απαγορεύτηκαν, μέχρι που ο Niander Wallace (Jared Leto) δημιούργησε την απόλυτα υπάκουη σειρά Nexus-9 που χρησιμοποιείται ως δουλικό δυναμικό.

Οι βασικές αρχές του Blade Runner υπάρχουν και εδώ: το υπέροχα δυστοπικό Λος Άντζελες, ο άνθρωπος που αναλαμβάνει το ρόλο του Θεού και δημιουργεί ζωή κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσίν του, και η μάχη που δίνει για να την ελέγξει όταν αυτή προσπαθεί να ανεξαρτητοποιηθεί. H τεχνολογία είναι πιο φουτουριστική από ποτέ αλλά δεν ισχύει το ίδιο και για την κοινωνία του 2049. Ο ρατσισμός απέναντι στις ρέπλικες, οι σκουπιδότοποι μεγέθους Wall-E, οι απολαύσεις μέσω της εικονικής πραγματικότητας, η παιδική εργασία, η καταστροφή του περιβάλλοντος• η πραγματική κοινωνία έχει φτάσει πλέον την κοινωνία της δυστοπικής επιστημονικής φαντασίας.

Αρκετές εικόνες θα είναι γνώριμες στους φαν της ταινίας του 1982, ενώ στοιχεία της πλοκής έχουν περάσει και «δέσει» αρκετά κομψά. Το Blade Runner 2049 είναι σαφέστατα -και λογικά- επηρεασμένο από τον πρόγονό του και του αποτίει φόρο τιμής. Όμως, δε νομίζω να μπορεί να πει κανείς ότι καπηλεύεται τη νοσταλγία του παρελθόντος. Αναρωτιέσαι τι θα κατάφερνε ο Villeneuve άμα είχε απόλυτη ελευθερία στο υλικό, αλλά ανεξάρτητα από αυτό, το 2049 είναι μια ταινία που στέκεται μόνη της.

Ο Villeneuve επιστρέφει μετά το Arrival με έναν κινηματογραφικό θρίαμβο. Η απήχηση της πλοκής είναι αρκετά υποκειμενικό θέμα, αλλά όλα τα άλλα τμήματα της ταινίας είναι αριστουργηματικά. Δεν πέφτει στις παγίδες των περισσότερων σύγχρονων μπλοκμπάστερ, δεν πιέζεται να έχει γρήγορο ρυθμό (γι’ αυτό και η διάρκεια των 163 λεπτών) και το αποτέλεσμα είναι μια πανέμορφη ταινία την οποία θα λατρέψουν οι φίλοι του sci-fi.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Με κάθε επισημότητα ολοκληρώθηκε η τελετή παράδοσης του σκήπτρου του σκεπτόμενου μπλοκμπάστερ από τον Christopher Nolan στον Denis Villeneuve. Για τους σινεφίλ ήταν γνωστές οι ικανότητές του, αλλά μετά το Arrival και το Blade Runner 2049 o Villeneuve μπαίνει αδιαμφισβήτητα στους A-listers του Χόλιγουντ.

Στο σενάριο επιστρέφει ο Hamptom Fancher (Blade Runner) και έχει μαζί του τον Michael Green (Logan). Έχει κάποιες μικρές αδυναμίες, αλλά δύσκολα θα βρεις καλύτερο σε μια ταινία τόσο επικών διαστάσεων. Πέρα από την ιστορία που αφηγείται, καταφέρνει να ασχοληθεί με την ανθρωπιά, τη μοναξιά, την αγάπη, την κοινωνία και με το τι είναι πραγματικό με απόλυτο ικανοποιητικό τρόπο. Ίσως μπορούσαν να λείπουν οι υπόνοιες για σίκουελ και να ήταν λίγο πιο «δυνατή» η τελική αναμέτρηση, αλλά δεν έχω παράπονο.

Ας περάσουμε τώρα στα μεγάλα όπλα: τη σκηνοθεσία του Denis Villeneuve, τη σκηνογραφία του Dennis Gasner και τη φωτογραφία του θρυλικού Roger Deakins (The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford, Sicario). Όλα είναι στο υψηλότερο επίπεδο που μπορεί να φτάσει η τέχνη του κινηματογράφου.

Και οι τρεις συνεργάζονται άψογα, με αποτέλεσμα οι δυστοπικές και κυβερνοπάνκ εικόνες να έχουν αποτυπωθεί στην εντέλεια σε μια από τις καλύτερες αισθητικά ταινίες θα μπορείς να δεις. Για τα κάδρα της ταινίας πραγματικά δεν μπορούν να ειπωθούν αρκετά λόγια. Ο Deakins τα φωτογραφίζει μαγευτικά, ο Gasner τα γεμίζει όπως αξίζει σε ένα sci-fi και ο Villeneuve τα στήνει όσο καλύτερα γίνεται. Είναι πανέμορφα σαν πίνακες ζωγραφικής, χωρίς καμία δόση υπερβολής.

Η μουσική δεν είναι από τον Βαγγέλη Παπαθανασίου, αλλά έχουμε τη δεύτερη καλύτερη επιλογή: τον σπουδαίο Hans Zimmer (The Dark Knight trilogy, Inception, Interstellar, Dunkirk). Σε συνεργασία με τον Benjamin Wallfisch (It, Hidden Figures) γράφουν ένα «ηλεκτρικό» σάουντρακ που ανεβάζει τα μπάσα και ταιριάζει απόλυτα με την κλίμακα της ταινίας.

Ο Ryan Gosling αποδίδει ικανοποιητικά την απάθεια ενός ανδροειδούς και έχει κάποια ανθρώπινα ξεσπάσματα. Ο Harrison Ford συνεχίζει το καλό του ρεκόρ στο να αποδίδει χαρακτήρες από το παρελθόν του με απόλυτη επιτυχία. Ο Jared Leto (Suicide Squad, Dallas Byers Club) είναι λίγο υπερβολικός στο ρόλο του de facto Θεού, αλλά του δίνω πόντους για την προσπάθειά του να μιμηθεί τη χαρακτηριστική χροιά του Carl Sagan. Την παράσταση κλέβει η Ana de Armas (Knock Knock) στο ρόλο της ολογραφικής κοπέλας του K και η Sylvia Hoeks ως το ανδροειδές-πράκτορας του Niander Wallace. To καστ συμπληρώνουν οι Robin Wright (House of Cards), η Mackenzie Davis (The Martian, Halt and Catch Fire) και ο Dave Bautista (Guardians of the Galaxy).

ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΤΟ ΔΩ

Γιατί είναι μια από τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς. Για λατρεύεις τα sci-fi και το Blade Runner. Γιατί είναι ΠΑΝΕΜΟΡΦΟ. Για να δεις έναν σκηνοθέτη στο απόγειό του. Για τα μαγευτικά του κάδρα. Γιατί ονειρεύεσαι ακόμα ηλεκτρικά πρόβατα.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ

Blade Runner 2049
ΣΕΝΑΡΙΟ8
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ10
ΜΟΥΣΙΚΗ9
ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ8
8.8Score
Βαθμολογια Αναγνωστων: (10 Votes)
8.2

POSTER

Poster

TRAILER

 Blade Runner 2049
(2017) on IMDb

Ποιος το εγραψε

Γιώργος Καραλιάς

Οι σπουδές του έχουν να κάνουν με την επιστήμη και συγκεκριμένα με τη Μοριακή Βιολογία. Πρόσφατα αποφάσισε να ασχοληθεί πιο σοβαρά με το χόμπι του, καθώς αγαπάει τον κινηματογράφο και την τηλεόραση από τότε που έχει αναμνήσεις. Άλλες του συμπάθειες είναι η λογοτεχνία/ποίηση, τα αθλητικά και το gaming ηλεκτρονικό και μη. Δεν συμπαθεί τη γκρίνια και την ανθρώπινη βλακεία. Οι αγαπημένες του ταινίες και σκηνοθέτες εμπλουτίζονται κάθε χρόνο.

  • Nikolaidis Mikelantzelo

    Πραγματικά εξαιρετική ταινία! Ο Villeneuve σαν σκηνοθέτης είναι πραγματικά το next best thing για το Hollywood!

    Έχω κι εγώ μερικές μικρές ενστάσεις, ιδιαίτερα σε ότι έχει να κάνει με το σενάριο (κάποια πράγματα έκαναν escalate πολύ γρήγορά στην πλοκή, με αποτέλεσμα να αναρωτιέμαι ποτε έγινε αυτό), υπήρχαν στιγμές που για διάφορους χαρακτήρες (ιδιαίτερα τους κακούς) δεν δίνονταν υπόβαθρό, με αποτέλεσμα να είναι ψίλοαδιάφοροι. Αυτό από τη μία, και από την άλλη, νομίζω πως θα μπορούσε να είναι λιγάκι μικρότερο (είχα την αίσθηση ότι σε 2-3 σκηνές πλατείασε επικύνδυνα) οπότε νομίζω ότι ο μοντέρ θα μπορούσε να είχε κάνει λίγο καλύτερη δουλειά. Ερμηνευτικά, οπως σωστά είπες, είναι κρίμα την παράσταση να την κλέβει το ολόγραμμα και ο «κακός» αγγελος! Αντε τον Gosling να τον δικαιολογήσω, έπαιζε το ανδροειδές. Ο Ford, η Wright? Anyway, αντιλαμβάνομαι όμως ότι δεν προσφερόνταν το φιλμ για τρελές ερμηνείες.

    Αλλά, να πούμε και τα πολλά θετικά?? Όλα τα παραπάνω είναι πραγματικά μικρά ψεγάδια. Το συνολικό αποτέλεσμα της ταινίας είναι εξαιρετικό! Πραγματικά υπέροχες εικόνες, που να σε κάνουν να μη θες να τελειώσει η ταινία. Πραγματικά επιτυχημένος σεναριακός κορμός, δεν προδίδει εύκολα τα plot twist, τόσο της δεύτερης, όσο και της τρίτης πράξης. Μουσικάρα!!! Τι να λέμε (και έχω την αίσθηση πως ο Zimmer δανείστηκε μερικά θέματα από τον Παπαθανασίου, φαντάζομαι ως tribute και ένωση με την πρώτη ταινία). Όσο για τη σκηνοθεσία, θεωρώ ότι εκμεταλεύεται τα πάντα όσον αφορά την εικόνα. Σκιές, θολούρα, πρόσωπα, τα πάντα έχουν θέση και αξία, και σημασία στα πλάνα του. Από κάθε άποψη, η σκηνοθεσία κεντάει. Μπορεί κάποιοι να με αφορίσουν, αλλά τολμώ να πω ότι είναι μεγαλύτερος αρτίστας σκηνοθετικά από τον Nolan.

    Final Verdict: 8,5

Σχετικες Αναρτησεις