Ελληνικός Τίτλος: Αβέβαιος Θρίαμβος

Ετος Πρώτης Προβολής: 2017

Είδος Ταινίας:

Το 1937, στην Ισπανία κατά την διάρκεια του εμφυλίου πολέμου ο Λουίς, ένας φιλειρηνιστής αποφασίζει να συμμετάσχει στο πόλεμο με το μέρος των ανταρτών, σε πόστο όμως που δεν είναι ιδιαίτερα ενεργό. Εκεί θα γνωρίσει την Καρλάνα μια ώριμη γυναίκα, πρόσφατα χήρα, η οποία θα καταφέρει να τον σαγηνέψει. Αν και δέχεται προειδοποιήσεις από πολλούς ότι η συγκεκριμένη γυναίκα έλκεται μόνο από το χρήμα και την εξουσία, εκείνος την ερωτεύεται. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα να ασκήσει εκείνη τρομερή επιρροή πάνω του αλλά και να περιπλέξει την ζωή του, καθώς ο Λουίς έχει ήδη μια ερωμένη, την Τρίνη, με την οποία έχει και ένα παιδί.

TI EΧΟΥΜΕ ΕΔΩ

Ακόμη μια ταινία για τον Augustí Villaronga, σε λίγο πιο ήπιο χαρακτήρα από τις υπόλοιπες δουλειές του ( Tras el Cristal, Pa Negre), αλλά με τις ίδιες ανησυχίες που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε στις ταινίες του συγκεκριμένου δημιουργού όπου κυριαρχεί το ηθικολογικό στοιχείο. Δείχνοντας «κολλημένος» σε περιεχόμενο ασχολείται για ακόμη μια φορά με το ήθος, την αξιοπρέπεια και λίγο με την κοινωνική αντίδραση και τους λόγους που υπάρχει( αν λάβει κανείς υπόψη την χρήση του τίτλου της ταινίας στους διαλόγους), όμως δεν θυμίζει σε καμία περίπτωση τον Villaronga των προηγούμενων χρόνων, καθώς η ταινία στερείται σε μεγάλο βαθμό σε ροή και βάθος χαρακτήρων.

Αν και ο δημιουργός θέτει ως «χώρο» της ταινίας τον Εμφύλιο Πόλεμο της Ισπανίας η ενασχόληση του με αυτόν είναι εντελώς επιφανειακή και τείνει να εστιάζει περισσότερο στο «ερωτικό στόρυ». Αυτό δεν είναι φυσικά μεγάλο αρνητικό, διότι το εφευρετικό μυαλό του δημιουργεί μια μικρογραφία της κοινωνίας μέσα σε αυτό το στόρυ και δίνει ένα ευθύ μήνυμα προς τον θεατή που λόγω «χώρου» αυτό γίνεται προφανές. Βασικό αρνητικό, είναι ότι λόγω του ρυθμού που αλλάζουν οι σκηνές που μέχρι ενός σημείου είναι πολύ γρήγορος, οι ρόλοι δεν αναδεικνύονται ποτέ, δεν υπάρχει καμία απολύτως επαφή και κανένα δέσιμο με χαρακτήρες και το σενάριο αφήνει αρκετά κενά, αλλά και πολλά ερωτηματικά για κάποιες περιττές σκηνές.

Ένα θετικό είναι η μουσική η οποία είναι εξαιρετική και δένει πολύ καλά με το σκηνικό. Βέβαια και αυτή σε κάποια σημεία χρησιμοποιείται με τέτοιο τρόπο που δεν ταιριάζει με τα συναισθήματα που θέλει να βγάλει ο σκηνοθέτης στις σκηνές αυτές.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Στο τεχνικό κομμάτι, ο Villaronga δεν χρησιμοποιεί μια σταθερή ροή αλλά την αλλάζει ανάλογα με το πόσο σημαντική είναι η σκηνή για την συνέχεια της υπόθεσης, έτσι άλλοτε βλέπουμε σκηνές που εναλλάσσονται γρήγορα, βιαστικά και άλλοτε αρκετά μεγάλες σε διάρκεια σκηνές διαλόγων. Επιπλέον, ο θεατής θα παρατηρήσει πολλές απροσεξίες στο σκηνοθετικό κομμάτι, ιδιαίτερα στο μοντάζ όπου πολλές φορές η γρήγορη αλλαγή πλάνων και η απότομη διακοπή σκηνών «διαλύουν» την συνοχή της ταινίας.

Το σενάριο με τον τρόπο που έχει σχεδιαστεί δείχνει ότι ο δημιουργός θέλει να δώσει βάση στους διαλόγους και στο μήνυμα της ταινίας, καθώς και τα δύο στις σκηνές που παίρνουν τον χρόνο που τους αναλογεί είναι ιδιαίτερα εποικοδομητικά, αλλά αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μην δοθεί βάσει στους χαρακτήρες και στην ανάδειξή τους. Όσον αφορά τις ερμηνείες αυτές αποτελούν ένα θετικό στοιχείο, καθώς είναι πολύ καλές και ιδιαίτερα ξεχωρίζουν αυτές των Nuria Prims,Bruna Cusi και από άντρες του Oriol Pla.

ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΤΟ ΔΩ

Η αλήθεια είναι πως ο Villaronga έχει να δείξει ένα πολύ αξιοπρεπές βιογραφικό και ίσως αυτοί που έχουν συνηθίσει στην ευαισθητοποίησης μέσω της σκληρότητας που αποτελεί και το βασικό στοιχείο των ταινιών του να απογοητευτούν. Επίσης, το Uncertain Glory δείχνει μια δουλειά που δεν έχει δοθεί η επιθυμητή προσοχή, καθώς έχει λάθη αδικαιολόγητα για την εμπειρία του δημιουργού της. Ωστόσο, περιέχει κάποια μηνύματα αξιοπρόσεκτα, πολύ καλές ερμηνείες και είναι «ντυμένο» με ωραία μουσική και ίσως αυτά να είναι αρκετά για να παρακινήσουν κάποιον λιγότερο απαιτητικό θεατή να αποπειραθεί να την δει.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ

Uncertain Glory
ΣΕΝΑΡΙΟ5
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ5
ΜΟΥΣΙΚΗ7
ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ7
6Score
Βαθμολογια Αναγνωστων: (5 Votes)
6.1

POSTER

Poster

TRAILER

 Αβέβαιος θρίαμβος
(2017) on IMDb

Ποιος το εγραψε

Δημήτρης Μπαμπούλης

Σπουδάζει στο Τμήμα Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Ο κινηματογράφος από την μικρή του ηλικία ήταν μία διέξοδο γι αυτόν και υπάρχουν ενδείξεις ότι του έχει γίνει τελικά εθισμός. Έχει ιδιαίτερη αδυναμία στους Κρίστοφερ Νόλαν και Λάρς Φον Τρίερ, ενώ από ηθοποιούς στον Μάντς Μίκελσεν και στον "ώριμο" Μάθιου Μακόναχι. Ελπίζει κάποτε να καταφέρει να ασχοληθεί επαγγελματικά με την σκηνοθεσία.

Σχετικες Αναρτησεις