Ελληνικός Τίτλος: Αντιρρησίας Συνείδησης

Ετος Πρώτης Προβολής: 2016

Είδος Ταινίας:

Στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο νοσοκόμος Desmond T. Doss, που υπηρέτησε στο Hacksaw Ridge, στην μάχη της Okinava, γίνεται ο πρώτος άοπλος στρατιώτης στην ιστορία των Η.Π.Α. που έλαβε Μετάλλιο Τιμής.

TI EΧΟΥΜΕ ΕΔΩ

Παρόλο που ο Desmond αποφασίζει να υπηρετήσει την πατρίδα του στον πόλεμο και να αφήσει την οικογένεια του και την αρραβωνιαστικιά του, δεν φαίνεται να έχει σκοπό να αφήσει πίσω και τα πιστεύω του. Αφού δίνει μια μεγάλη μάχη για να μην κρατήσει όπλο και να γίνει νοσοκόμος, πηγαίνει μαζί με το υπόλοιπο τάγμα στην μάχη της Okinava. Και ενώ στην αρχή πολλοί ήταν αυτοί που βιάστηκαν να κρίνουν τον Desmond, ως ανίκανο και δειλό, αυτός δεν άργησε να δείξει την αξία του στο πεδίο της μάχης. Επέστρεψε σαν ήρωας στην χώρα του και έγινε ο πρώτος στρατιώτης που έλαβε Μετάλλιο Τιμής, χωρίς να έχει όπλο.

Και ναι, μετά από δέκα χρόνια ο Mel Gibson ξανακάθεται στην καρέκλα του σκηνοθέτη και μας χαρίζει ένα εξαιρετικό πολεμικό δράμα. Γνωστός για την ιδιαίτερη συμπάθεια που έχει για τον Θεό και για την χώρα του, ο Mel Gibson φτιάχνει μια ταινία στα μέτρα του, μ΄ έναν ρεαλισμό που σε σοκάρει και με έντονες αντιθέσεις. Αρχικά παίρνει έναν λιτό και απλό παιδί και τον μετατρέπει σε άντρα, σε ήρωα. Μας βουτάει από το ήρεμο κλασικό αμερικάνικο τοπίο, σ ένα βρόμικο πεδίο μάχης και σε ταρακουνάει με τον ώμο ρεαλισμό, επιλέγοντας εικόνες που θα σε κρατήσουν ξύπνιο το βράδυ.

Χωρίζοντας την ταινία σε τρία κομμάτια, μας βοηθάει στην κλιμάκωση του χαρακτήρα του πρωταγωνιστή και την μετατροπή του από αντιήρωα σε ήρωα. Στο πρώτο κομμάτι, παρουσιάζει την ζωή του από τα νεανικά του χρόνια μέχρι να γνωρίσει την μέλλουσα γυναίκα του (Teresa Palmer). Στο δεύτερο κομμάτι, ο Desmond θα καταταγεί στον στρατό και εκεί θα αντιμετωπίσει πολλές δυσκολίες, καθώς πιστεύει ότι ακόμα και στον πόλεμο μπορείς να βοηθήσεις, χωρίς να χρειάζεται να κρατήσεις όπλο. Με αυτήν την στάση του, δέχεται έντονο χλευασμό και εκφοβισμό από τους συμπατριώτες του και τους ανώτερους του, κάτι που τελικά βοηθά πάρα πολύ στον δέσιμο με τον θεατή.

Στο τρίτο και τελευταίο κομμάτι έχουμε το πεδίο μάχης, ένα βάναυσο σκηνικό, στο οποίο ο πρωταγωνιστής θα ξαναγεννηθεί μέσα από τις στάχτες του και να αποδείξει τα πιστεύω του και θα γίνει πραγματικός ήρωας.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Ας το πάρουμε από την αρχή. Στον πρωταγωνιστικό ρόλο έχουμε τον Andrew Garfield (Amazing Spiderman, The Social Network). Εγώ όσκαρ δεν θα του έδινα, αλλά δεν αποφασίζω εγώ. Βέβαια πέρα από την πλάκα, ήταν εξαιρετικός στον ρόλο του, κυρίως στο τρίτο κομμάτι της ταινίας, χωρίς να υπερβάλλει καθόλου υποκριτικά. Στον πατέρα του Desmond, έχουμε τον απίστευτο Hugo Weaving (Hobbit, The Lord of the Rings), στον ρόλο του μεθύστακα πατέρα. Και τέλος έχουμε τον Vince Vaughn, στον ρόλο του λοχία και δεν χρειάζεται να πω πόσο καλός ήταν.

Στα υπόλοιπα κομμάτια της ταινίας, έχουμε στο σενάριο τον Robert Schenkkan και τον Andrew Knight. Στην υπέροχη φωτογραφία έχουμε τον Simmon Duggan (The Great Gatsby), παίζοντας πολύ ωραία με τα χρώματα και με τα κάδρα ανάλογα με την ψυχολογία του ήρωα. Και τέλος στην μουσική έχουμε τον Rubert Gregson – Williams.

ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΤΟ ΔΩ

Γιατί είναι υποψήφια για Όσκαρ (καλύτερης ταινίας, πρώτου αντρικού και σκηνοθεσίας). Γιατί είναι μια συγκινητική αληθινή ιστορία. Γιατί ο Mel Gibson επέστρεψε!

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ

Hacksaw Ridge
ΣΕΝΑΡΙΟ7
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ9
ΜΟΥΣΙΚΗ7
ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ8
7.8Score
Βαθμολογια Αναγνωστων: (10 Votes)
6.5

POSTER

Poster

TRAILER

 Hacksaw Ridge
(2016) on IMDb

Ποιος το εγραψε

Μαριάννα Παπαδοπούλου

Ασχολήθηκε με τον κινηματογράφο από την άλλη πλευρά του νομίσματος. Έβλεπε ταινίες και σκεφτόταν πως το γύρισαν αυτό, γιατί και που. Χρόνια μες στη κουλτούρα αγαπά να τρολλάρει και τους μεν και τους δε. Αγαπά τις ρομαντικές ταινίες – σαν γνήσια γυναίκα – αλλά λατρεύει οποιαδήποτε καλή ταινία. Και άμα λάχει την βλέπει πάνω από μία φορές.

  • Ο Desmond Doss δεν ήταν ο πρώτος αντιρρησίας συνείδησης που αρνήθηκε να σκοτώσει στον Β’ΠΠ. Προϋπήρξαν εκατοντάδες Χριστιανοί Μάρτυρες του Ιεχωβά ήδη από τον Α’ΠΠ. Όχι μόνο στις ΗΠΑ αλλά και σε όλες τις χώρες που έλαβαν μέρος στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, φυλακίστηκαν βασανίστηκαν και εκτελέστηκαν χιλιάδες Μάρτυρες του Ιεχωβά, καθώς και οι οικογένειές τους. Την ίδια στιγμή που στο σύνολό των Μαρτύρων του Ιεχωβά κανείς δεν έλαβε μέρος σε εχθροπραξίες, υπήρξαν και ελάχιστοι άλλοι άνθρωποι που πράγματι δεν συμμετείχαν στον πόλεμο. Ο Desmond Doss δεν ήταν ένας από αυτούς πάντως. Μπορεί ο ίδιος να μην συμμετείχε σε δολοφονικές πράξεις στον πόλεμο, αλλά, συμμετείχε στα στρατιωτικά γυμνάσια προ της μάχης και ανέλαβε ενεργά δράση στον πόλεμο ως στρατευμένος γιατρός με τις ΗΠΑ. Η παροχή κάθε είδους βοήθειας στο πεδίο της μάχης σε αυτούς που συμμετέχουν στον πόλεμο, δεν αποτελεί αντίρρηση στράτευσης. Η συνείδησή του, δεν του επέτρεπε να σκοτώσει αλλά του επέτρεπε να συμμετέχει και να υποστηρίζει με τον τρόπο του, την μια εκ των πολλών αντιμαχόμενων παρατάξεων! Στην πραγματικότητα δεν ήταν καν αντιρρησίας συνείδησης γι’ αυτό και έλαβε πολεμικό παράσημο. Η παραπληροφόρηση τελικά που βγαίνει μέσα από την ταινία, είναι τεράστια.

    • Giorgos Karalias

      Και από τα λόγια σου βγαίνει τεράστια παραπληροφόρηση. Αν βέβαια δεν μου έβγαζε κάτι passive agressive το μήνυμα σου δε θα απαντούσα μάλλον.

      «Στην πραγματικότητα δεν ήταν καν αντιρρησίας συνείδησης γι’ αυτό και έλαβε πολεμικό παράσημο.»

      Λες και ακούω δήλωση του Τραμπ. Στην πραγματικότητα ΉΤΑΝ ο πρώτος αντιρρησίας συνείδησης (ή coscientious cooperator όπως έλεγε) που έλαβε το Medal of Honor. Το ότι δεν ήθελε να κουβαλάει όπλο θεωρείται Conscientious objector για τον αμερικανικό στρατό που τον όρισε ως τέτοιο.

      • Σου φάνηκα ότι παραπληροφορώ? Έψαξες πουθενά για όσα έγραψα παραπάνω ή απλά έτσι είπες να πετάξεις λάσπη για τα λεγόμενά μου? Μάλλον το δεύτερο θα συμβαίνει διότι όσα έγραψες δείχνουν ότι δεν το έψαξες καθόλου το θέμα ή κάπου δεν σε βολεύουν όσα λέω. Βλέπω μάλιστα ότι έφτιαξες μόλις λογαριασμό για να μπεις στον κόπο να μου απαντήσεις! Σε φώτισε κι εσένα η ταινία? Τέτοιες καλοπληρωμένες κινηματογραφικές παραγωγές πετυχαίνουν να κάνουν το μαύρο, άσπρο και το άσπρο, μαύρο και οι θεατές σαν χαζοχαρούμενα νομίζουν ότι παρακολουθούν πραγματικότητες και ηθικές παραβολές. Θύματα υπάρχουν πολλά και ένα εξ αυτών είσαι κι εσύ. Όλοι πληρώσαμε για να δούμε την ταινία, αλλά μην χάβεις έτσι εύκολα ότι σου πασάρουν.

        Λοιπόν, ο εν λόγω τύπος ήταν στρατιώτης και συμμετείχε με τον τρόπο του στη μάχη. Ως γνωστόν, στον πόλεμο δεν πηγαίνουν μόνο φαντάροι… αλλά και πλήθος βοηθητικών υπηρεσιών. Μεταξύ αυτών είναι νοσοκόμοι, γιατροί, μάγειρες, καθαριστές κ.λπ. Όλοι αυτοί εκτελούν το στρατιωτικό τους καθήκον. Και δεν υπάρχει στρατιωτικό καθήκον ή συμμετοχή σε πόλεμο που να είναι προς όφελος του συνανθρώπου. Κάθε ένας προσφέρει με το μέρος του στο πεδίο των μαχών, παρατεταγμένος με κάποια εκ των αντιμαχόμενων παρατάξεων. Το ότι κάποιος μπορεί να σώζει φαντάρους των ΗΠΑ, χωρίς να φέρει όπλο… τον κάνει αντιρρησία συνείδησης? Όχι βέβαια! Και αυτό το ήξερε πολύ καλά και ο ίδιος ο Doss! Τι λέει λοιπόν η πραγματική ιστορία την οποία πάνω κάτω την διάβασες αλλά δεν σε βολεύει και πολύ για να την γράψεις ολόκληρη ως έχει?

        Ο ίδιος ο Doss δεν θεωρούσε τον εαυτό του έναν αντιρρησία συνείδησης! http://www..historyvshollywood..com/reelfaces/hacksaw-ridge/ (αφαίρεσε τις διπλές τελείες στα λινκ) Όταν ο στρατός των ΗΠΑ αποφάσισε να τον στείλει σε στρατόπεδο κράτησης για την απόφασή του να μην κρατήσει όπλο, ο ίδιος o Doss ΑΡΝΗΘΗΚΕ τον χαρακτηρισμό του ως «αντιρρησία συνείδησης» ενώ αυτοχαρακτηρίστηκε ως «conscientious cooperator» δηλαδή, «συνεργάτης συνείδησης» ή «ευσυνείδητος συνεργάτης». Και πώς το αιτιολόγησε? Εξήγησε ότι ο ίδιος ήθελε να στρατευτεί και να κάνει το μέρος του ως στρατιώτης των ΗΠΑ, απλώς χωρίς να σκοτώσει. Είπε ακόμη ότι θεωρούσε τον πόλεμο δικαιολογημένο αλλά όχι και τις δολοφονίες. Τελικά, παρότι του επιτράπηκε να παραμείνει στον στρατό με την ετικέτα του «αντιρρησία συνείδησης», ο ίδιος δεν θεωρούσε ακριβή έναν τέτοιο χαρακτηρισμό στο πρόσωπό του. Και πολύ καλώς δεν θεωρούσε τον εαυτό του αντιρρησία συνείδησης! Ένας αντιρρησίας δεν δικαιολογεί ποτέ τους πολέμους και δεν συμμετέχει με κανέναν τρόπο σ’ αυτούς. Γνώριζε ότι σε περίπτωση που τον έστελναν στο στρατόπεδο κράτησης ως αντιρρησία συνείδησης εν καιρώ πολέμου, αν δεν εκτελούνταν άμεσα, στην καλύτερη… θα έτρωγε πολύ ξύλο και θα δεχόταν βασανιστήρια ίσως και μέχρι θανάτου, όπως συνέβαινε μέχρι πριν από μερικά χρόνια και στην χώρα μας. Κανένας πραγματικός ειρηνοποιός αντιρρησίας συνείδησης, μεταξύ αυτών και οι Χριστιανοί Μάρτυρες του Ιεχωβά, δεν αποτέλεσε εξαίρεση σ’ αυτό. Κανένας πραγματικός ειρηνοποιός αντιρρησίας συνείδησης δεν πήρε Medal of Honor δηλαδή πολεμικό μετάλλιο ανδρείας για την δράση του στο πεδίο των μαχών. Δεν βραβεύτηκε για την στάση του να μην φέρει όπλο, αλλά γιατί συμμετείχε αποτελεσματικά στον πόλεμο.

        Ο Doss, επέλεξε τον εύκολο δρόμο, τον δρόμο που παίρνουν οι περισσότεροι… συμμετέχοντας στον πόλεμο με το πλευρό των ΗΠΑ. Ρίσκαρε την ζωή λίγο περισσότερο απ’ τους υπόλοιπους, αφού δεν έφερε όπλο, όχι με σκοπό να προσφέρει στον συνάνθρωπο (ίσως έτσι να νόμιζε αλλά …κούνια που τον κούναγε), αλλά με σκοπό να βοηθήσει την χώρα του να κερδίσει τον πόλεμο. Αυτό δεν ζητά άλλωστε και το κράτος από έναν άρρεν πολίτη εν καιρώ πολέμου??? Ε αυτό έκανε! Μόνο αντιρρησίας συνείδησης δεν ήταν λοιπόν! Οι πραγματικοί αντιρρησίες συνείδησης διάλεξαν τον δύσκολο δρόμο. Δεν συμμετείχαν με κανέναν τρόπο στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο με συνέπεια, όλοι τους να φυλακιστούν σε στρατόπεδα κράτησης και πολλοί εξ’ αυτών βασανίστηκαν ενώ αρκετοί εκτελέστηκαν. Μπορείς να δεις πληροφορίες σχετικά με αυτό στους παρακάτω συνδέσμους της Ελληνικής Βικιπαίδειας…
        https://el..wikipedia..org/wiki/%CE%91%CE%BD%CF%84%CE%B9%CF%81%CF%81%CE%B7%CF%83%CE%AF%CE%B1%CF%82_%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%B5%CE%AF%CE%B4%CE%B7%CF%83%CE%B7%CF%82
        https://el..wikipedia..org/wiki/%CE%91%CE%BD%CF%84%CE%B9%CF%81%CF%81%CE%B7%CF%83%CE%AF%CE%B5%CF%82_%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%B5%CE%AF%CE%B4%CE%B7%CF%83%CE%B7%CF%82_%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD_%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1
        https://el..wikipedia..org/wiki/%CE%9C%CE%AC%CF%81%CF%84%CF%85%CF%81%CE%B5%CF%82_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%99%CE%B5%CF%87%CF%89%CE%B2%CE%AC_%CE%BA%CE%B1%CE%B9_%CE%9F%CE%BB%CE%BF%CE%BA%CE%B1%CF%8D%CF%84%CF%89%CE%BC%CE%B1

        Στο μόνο που θα συμφωνήσω μαζί σου είναι ότι πράγματι το ύφος μου είναι απόλυτο διότι γνωρίζω το story πολύ περισσότερο από εσένα (υπήρξα αντιρρησίας συνείδησης) και αυτό είναι ένα ελαφρυντικό για την άστοχη κατά τα λοιπά και χρονικά καθυστερημένη απάντησή σου στο αρχικό μου σχόλιο. Δεν πειράζει… όλοι κάποτε, αργά ή γρήγορα, μαθαίνουμε την αλήθεια.

      • Εδώ http://www..historyvshollywood..com/reelfaces/hacksaw-ridge/ μπορεί να διαβάσει κανείς την πραγματική ιστορία για τον Desmond Doss η οποία δεν ταυτίζεται στην ουσία με τα λεγόμενά σου. Εξηγώ παραπάνω.

        • Giorgos Karalias

          Την ιστορία την ξέρω, απλά σχολίασα για το τυπικό της υπόθεσης ότι ήταν όντως -νομικά έστω- conscientous objector, προφανώς συμμετείχε στον πόλεμο δεν αντιλέγω κάτι τέτοιο (ούτε το θεωρώ αρνητικό). Και φαντάζομαι ότι δεν περίμενες από ένα blockbuster να είναι πιστή ιστορική απεικόνιση.

          Αμερικανιές, υπερβολές, ‘murica fuck yeah αναμενόμενο να έχει, αλλά δεν το θεωρώ τεράστια παραπληροφόρηση, αρκεί κάποιος απλά να διαβάσει λίγο ανάμεσα στις λέξεις που λένε.

          Και σε ότι αφορά στο σβησμένο (εκτός αν απλά δεν μου το εμφανίζει) σχόλιό σου, πολλά νεύρα και αβάσιμα συμπεράσματα βρε άνθρωπε, ελπίζω να μην πηγαίνουν άσχημα τα πράγματα στη ζωή σου.

          • Νομικά τον έκανε το στρατοδικείο για να τους κάνει την δουλειά… δηλαδή να συνεχίσει να είναι ένας ακόμη χρήσιμος ηλίθιος στα σχέδια του έθνους του, που νόμιζε ότι έκανε την δήθεν ηθικοθρησκευτική του επανάσταση. Νόμιζε στην πλανεύτρα φαντασία του. Στα χαρτιά αντιρρησίας δεν σημαίνει ότι ήταν κιόλας. Ο ίδιος όπως είπα, το αρνήθηκε. Το σβησμένο δεν στο εμφανίζει γιατί έβαλα κανονικά τα λινκς και έπρεπε να περάσει από έγκριση διαχειριστών. Οπότε επέλεξα άλλον τρόπο για να με διαβάσεις πιο γρήγορα. Νεύρα καθόλου… το έζησα το θέμα και έχω πολλούς φίλους που επίσης διαφωνούν κάθετα διότι το έζησαν σε πολύ χειρότερες περιόδους (αντιρρησίες κατά την διάρκεια της Χούντας και λίγο αργότερα) και με πολύ σκληρότερες καταστάσεις. Άλλο πράγμα ο Doss και άλλο οι αντιρρησίες συνείδησης. Το «αβάσιμα συμπεράσματα», ασχολίαστο. Εγώ πάλι ελπίζω στην δική σου ζωή να σε εμπνέουν πραγματικοί ήρωες και όχι χολιγουντιανές φούσκες per Μελ Γκίμπσον.

          • Giorgos Karalias

            To διάβασα κ πριν, μου ήρθε στο mail.
            Το «αβάσιμα συμπεράσματα» το εννοώ για τα συμπεράσματα που βγάζεις για τις απόψεις μου, όχι σε ότι αφορά την ταινία ή τα ιστορικά γεγονότα.

            Δεν μπήκα σε συγκρίσεις Doss και άλλων αντιρρησιών, έχω διαβάσει την ιστορία τους. Είναι ένας Αμερικανός, που γυρνάει ταινία για το ρόλο ενός Αμερικανού από την οπτική της Αμερικής. Η ραχοκοκκαλιά της ιστορίας νομίζω μεταφέρεται σχετικά ok στην ταινία. Δεν νομίζω δηλαδή ότι λέει ψέμματα η ταινία για τα γεγονότα (άλλο αν υπερβάλλει). Το ότι θα το εκλάβουν αλλιώς οι Αμερικανοί θεατές είναι άλλη υπόθεση. Αυτή μόνο είναι η ένστασή μου στα σχόλιά σου. Ξεκαθαρίζω ότι δεν κοίταξα το ηθικό ή το ότι ήταν μόνο στα χαρτιά αντιρρησίας (όχι γιατί συμφωνώ με αυτό που περνάει η ταινία, απλά δεν ήθελα να σχολιάσω αυτό), αλλά με τα μετέπειτα σχόλιά σου κατάλαβα γιατί το πήρες τόσο προσωπικά το θέμα. Ίσως έπρεπε να ξεκινήσεις με αυτό :p

            Προφανώς πάντως δεν εμπνέομαι από έναν θρησκόληπτο τύπο, μην ανησυχείς.

            ΥΓ: Από περιέργεια μου και αν μπορεί να δοθεί «απλή» απάντηση, πιστεύεις ότι μπορούσε ρεαλιστικά να αποφευχθεί ο ΒΠΠ?

          • Το ξαναγράφω εδώ μπας και στο επιτρέψουν να το διαβάζεις… όχι μόνο εσύ αλλά ο καθένας που αμφισβητεί την ιστορία στο όνομα μιας χολιγουντιανής μπούρδας. »»Τι είδους παραπληροφόρηση βλέπεις δηλαδή εσύ στα λόγια μου??? Έψαξες πουθενά για όσα έγραψα παραπάνω ή απλά έτσι είπες να πετάξεις λάσπη για τα λεγόμενά μου??? Μάλλον το δεύτερο θα συμβαίνει διότι όσα έγραψες δείχνουν ότι δεν το έψαξες καθόλου το θέμα ή κάπου δεν σε βολεύουν όσα λέω. Βλέπω μάλιστα ότι έφτιαξες μόλις λογαριασμό για να μπεις στον κόπο να μου απαντήσεις! Σε φώτισε κι εσένα η ταινία? Τέτοιες καλοπληρωμένες κινηματογραφικές παραγωγές πετυχαίνουν να κάνουν το μαύρο, άσπρο και το άσπρο, μαύρο και οι θεατές σαν χαζοχαρούμενα νομίζουν ότι παρακολουθούν πραγματικότητες και ηθικές παραβολές. Θύματα υπάρχουν πολλά και ένα εξ αυτών είσαι κι εσύ. Όλοι πληρώσαμε για να δούμε την ταινία, αλλά μην χάβεις έτσι εύκολα ότι σου πασάρουν.

            Λοιπόν, ο εν λόγω τύπος ήταν στρατιώτης και συμμετείχε με τον τρόπο του στη μάχη. Ως γνωστόν, στον πόλεμο δεν πηγαίνουν μόνο φαντάροι… αλλά και πλήθος βοηθητικών υπηρεσιών. Μεταξύ αυτών είναι νοσοκόμοι, γιατροί, μάγειρες, καθαριστές κ.λπ. Όλοι αυτοί εκτελούν το στρατιωτικό τους καθήκον. Και δεν υπάρχει στρατιωτικό καθήκον ή συμμετοχή σε πόλεμο που να είναι προς όφελος του συνανθρώπου. Κάθε ένας προσφέρει με το μέρος του στο πεδίο των μαχών, παρατεταγμένος με κάποια εκ των αντιμαχόμενων εθνών. Το ότι κάποιος μπορεί να σώζει φαντάρους των ΗΠΑ, χωρίς να φέρει όπλο… τον κάνει αντιρρησία συνείδησης? Όχι βέβαια! Και αυτό το ήξερε πολύ καλά και ο ίδιος ο Doss! Τι λέει λοιπόν η πραγματική ιστορία την οποία πάνω κάτω την διάβασες αλλά δεν σε βολεύει και πολύ για να την γράψεις ολόκληρη ως έχει?

            Ο ίδιος ο Doss δεν θεωρούσε τον εαυτό του έναν αντιρρησία συνείδησης! Όταν ο στρατός των ΗΠΑ αποφάσισε να τον στείλει σε στρατόπεδο κράτησης για την απόφασή του να μην κρατήσει όπλο, ο ίδιος o Doss ΑΡΝΗΘΗΚΕ τον χαρακτηρισμό του ως «αντιρρησία συνείδησης» ενώ αυτοχαρακτηρίστηκε ως «conscientious cooperator» δηλαδή, «συνεργάτης συνείδησης» ή «ευσυνείδητος συνεργάτης». Και πώς το αιτιολόγησε? Εξήγησε ότι ο ίδιος ήθελε να στρατευτεί και να κάνει το μέρος του ως στρατιώτης των ΗΠΑ, απλώς χωρίς να σκοτώσει. Είπε ακόμη ότι θεωρούσε τον πόλεμο δικαιολογημένο αλλά όχι και τις δολοφονίες. Τελικά, παρότι του επιτράπηκε να παραμείνει στον στρατό με την ετικέτα του «αντιρρησία συνείδησης», ο ίδιος δεν θεωρούσε ακριβή έναν τέτοιο χαρακτηρισμό στο πρόσωπό του. Και πολύ καλώς δεν θεωρούσε τον εαυτό του αντιρρησία συνείδησης! Ένας αντιρρησίας δεν δικαιολογεί ποτέ τους πολέμους και δεν συμμετέχει με κανέναν τρόπο σ’ αυτούς. Γνώριζε ότι σε περίπτωση που τον έστελναν στο στρατόπεδο κράτησης ως αντιρρησία συνείδησης εν καιρώ πολέμου, αν δεν εκτελούνταν άμεσα, στην καλύτερη… θα έτρωγε πολύ ξύλο και θα δεχόταν βασανιστήρια ίσως και μέχρι θανάτου, όπως συνέβαινε μέχρι πριν από μερικά χρόνια και στην χώρα μας. Κανένας πραγματικός ειρηνοποιός αντιρρησίας συνείδησης, μεταξύ αυτών και οι Χριστιανοί Μάρτυρες του Ιεχωβά, δεν αποτέλεσε εξαίρεση σ’ αυτό. Κανένας πραγματικός ειρηνοποιός αντιρρησίας συνείδησης δεν πήρε Medal of Honor δηλαδή πολεμικό μετάλλιο ανδρείας για την δράση του στο πεδίο των μαχών. Δεν βραβεύτηκε για την στάση του να μην φέρει όπλο, αλλά γιατί συμμετείχε αποτελεσματικά στον πόλεμο.

            Ο Doss, επέλεξε τον εύκολο δρόμο, τον δρόμο που παίρνουν οι περισσότεροι… συμμετέχοντας στον πόλεμο με το πλευρό των ΗΠΑ. Ρίσκαρε την ζωή λίγο περισσότερο απ’ τους υπόλοιπους, αφού δεν έφερε όπλο, όχι με σκοπό να προσφέρει στον συνάνθρωπο (ίσως έτσι να νόμιζε αλλά …κούνια που τον κούναγε), αλλά με σκοπό να βοηθήσει την χώρα του να κερδίσει τον πόλεμο. Αυτό δεν ζητά άλλωστε και το κράτος από έναν άρρεν πολίτη εν καιρώ πολέμου??? Ε αυτό έκανε! Μόνο αντιρρησίας συνείδησης δεν ήταν λοιπόν! Οι πραγματικοί αντιρρησίες συνείδησης διάλεξαν τον δύσκολο δρόμο. Δεν συμμετείχαν με κανέναν τρόπο στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο με συνέπεια, όλοι τους να φυλακιστούν σε στρατόπεδα κράτησης και πολλοί εξ’ αυτών βασανίστηκαν ενώ αρκετοί εκτελέστηκαν. Μπορείς να δεις πληροφορίες σχετικά με αυτό στα παρακάτω λήμματα της Ελληνικής Βικιπαίδειας… «Αντιρρησίας συνείδησης», «Αντιρρησίες συνείδησης στην Ελλάδα», «Μάρτυρες του Ιεχωβά και Ολοκαύτωμα».

            Στο μόνο που θα συμφωνήσω μαζί σου είναι ότι πράγματι το ύφος μου είναι απόλυτο διότι με πνίγει το δίκιο μου καθότι γνωρίζω το story πολύ περισσότερο από εσένα (υπήρξα αντιρρησίας συνείδησης) και αυτό είναι ένα ελαφρυντικό για την άστοχη κατά τα λοιπά και χρονικά καθυστερημένη απάντησή σου στο αρχικό μου σχόλιο. Δεν πειράζει… όλοι κάποτε, αργά ή γρήγορα, μαθαίνουμε την αλήθεια. Αν ακόμη σου φαίνομαι «Τραμπ» …απλά λυπάμαι και δεν μπορώ να κάνω τίποτε γι’ αυτό.»»

  • @giorgoskaralias:disqus σου φάνηκα ότι παραπληροφορώ? Έψαξες πουθενά για όσα έγραψα παραπάνω ή απλά έτσι είπες να πετάξεις λάσπη για τα λεγόμενά μου? Μάλλον το δεύτερο θα συμβαίνει διότι όσα έγραψες δείχνουν ότι δεν το έψαξες καθόλου το θέμα ή κάπου δεν σε βολεύουν όσα λέω. Βλέπω μάλιστα ότι έφτιαξες μόλις λογαριασμό για να μπεις στον κόπο να μου απαντήσεις! Σε φώτισε κι εσένα η ταινία? Τέτοιες καλοπληρωμένες κινηματογραφικές παραγωγές πετυχαίνουν να κάνουν το μαύρο, άσπρο και το άσπρο, μαύρο και οι θεατές σαν χαζοχαρούμενα νομίζουν ότι παρακολουθούν πραγματικότητες και ηθικές παραβολές. Θύματα υπάρχουν πολλά και ένα εξ αυτών είσαι κι εσύ. Όλοι πληρώσαμε για να δούμε την ταινία, αλλά μην χάβεις έτσι εύκολα ότι σου πασάρουν.

    Λοιπόν, ο εν λόγω τύπος ήταν στρατιώτης και συμμετείχε με τον τρόπο του στη μάχη. Ως γνωστόν, στον πόλεμο δεν πηγαίνουν μόνο φαντάροι… αλλά και πλήθος βοηθητικών υπηρεσιών. Μεταξύ αυτών είναι νοσοκόμοι, γιατροί, μάγειρες, καθαριστές κ.λπ. Όλοι αυτοί εκτελούν το στρατιωτικό τους καθήκον. Και δεν υπάρχει στρατιωτικό καθήκον ή συμμετοχή σε πόλεμο που να είναι προς όφελος του συνανθρώπου. Κάθε ένας προσφέρει με το μέρος του στο πεδίο των μαχών, παρατεταγμένος με κάποια εκ των αντιμαχόμενων παρατάξεων. Το ότι κάποιος μπορεί να σώζει φαντάρους των ΗΠΑ, χωρίς να φέρει όπλο… τον κάνει αντιρρησία συνείδησης? Όχι βέβαια! Και αυτό το ήξερε πολύ καλά και ο ίδιος ο Doss! Τι λέει λοιπόν η πραγματική ιστορία την οποία πάνω κάτω την διάβασες αλλά δεν σε βολεύει και πολύ για να την γράψεις ολόκληρη ως έχει?

    Ο ίδιος ο Doss δεν θεωρούσε τον εαυτό του έναν αντιρρησία συνείδησης! Όταν ο στρατός των ΗΠΑ αποφάσισε να τον στείλει σε στρατόπεδο κράτησης για την απόφασή του να μην κρατήσει όπλο, ο ίδιος o Doss ΑΡΝΗΘΗΚΕ τον χαρακτηρισμό του ως «αντιρρησία συνείδησης» ενώ αυτοχαρακτηρίστηκε ως «conscientious cooperator» δηλαδή, «συνεργάτης συνείδησης» ή «ευσυνείδητος συνεργάτης». Και πώς το αιτιολόγησε? Εξήγησε ότι ο ίδιος ήθελε να στρατευτεί και να κάνει το μέρος του ως στρατιώτης των ΗΠΑ, απλώς χωρίς να σκοτώσει. Είπε ακόμη ότι θεωρούσε τον πόλεμο δικαιολογημένο αλλά όχι και τις δολοφονίες. Τελικά, παρότι του επιτράπηκε να παραμείνει στον στρατό με την ετικέτα του «αντιρρησία συνείδησης», ο ίδιος δεν θεωρούσε ακριβή έναν τέτοιο χαρακτηρισμό στο πρόσωπό του. Και πολύ καλώς δεν θεωρούσε τον εαυτό του αντιρρησία συνείδησης! Ένας αντιρρησίας δεν δικαιολογεί ποτέ τους πολέμους και δεν συμμετέχει με κανέναν τρόπο σ’ αυτούς. Γνώριζε ότι σε περίπτωση που τον έστελναν στο στρατόπεδο κράτησης ως αντιρρησία συνείδησης εν καιρώ πολέμου, αν δεν εκτελούνταν άμεσα, στην καλύτερη… θα έτρωγε πολύ ξύλο και θα δεχόταν βασανιστήρια ίσως και μέχρι θανάτου, όπως συνέβαινε μέχρι πριν από μερικά χρόνια και στην χώρα μας. Κανένας πραγματικός ειρηνοποιός αντιρρησίας συνείδησης, μεταξύ αυτών και οι Χριστιανοί Μάρτυρες του Ιεχωβά, δεν αποτέλεσε εξαίρεση σ’ αυτό. Κανένας πραγματικός ειρηνοποιός αντιρρησίας συνείδησης δεν πήρε Medal of Honor δηλαδή πολεμικό μετάλλιο ανδρείας για την δράση του στο πεδίο των μαχών. Δεν βραβεύτηκε για την στάση του να μην φέρει όπλο, αλλά γιατί συμμετείχε αποτελεσματικά στον πόλεμο.

    Ο Doss, επέλεξε τον εύκολο δρόμο, τον δρόμο που παίρνουν οι περισσότεροι… συμμετέχοντας στον πόλεμο με το πλευρό των ΗΠΑ. Ρίσκαρε την ζωή λίγο περισσότερο απ’ τους υπόλοιπους, αφού δεν έφερε όπλο, όχι με σκοπό να προσφέρει στον συνάνθρωπο (ίσως έτσι να νόμιζε αλλά …κούνια που τον κούναγε), αλλά με σκοπό να βοηθήσει την χώρα του να κερδίσει τον πόλεμο. Αυτό δεν ζητά άλλωστε και το κράτος από έναν άρρεν πολίτη εν καιρώ πολέμου??? Ε αυτό έκανε! Μόνο αντιρρησίας συνείδησης δεν ήταν λοιπόν! Οι πραγματικοί αντιρρησίες συνείδησης διάλεξαν τον δύσκολο δρόμο. Δεν συμμετείχαν με κανέναν τρόπο στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο με συνέπεια, όλοι τους να φυλακιστούν σε στρατόπεδα κράτησης και πολλοί εξ’ αυτών βασανίστηκαν ενώ αρκετοί εκτελέστηκαν. Μπορείς να δεις πληροφορίες σχετικά με αυτό στα παρακάτω λήμματα της Ελληνικής Βικιπαίδειας… «Αντιρρησίας συνείδησης», «Αντιρρησίες συνείδησης στην Ελλάδα», «Μάρτυρες του Ιεχωβά και Ολοκαύτωμα».

    Στο μόνο που θα συμφωνήσω μαζί σου είναι ότι πράγματι το ύφος μου είναι απόλυτο διότι με πνίγει το δίκιο μου καθότι γνωρίζω το story πολύ περισσότερο από εσένα (υπήρξα αντιρρησίας συνείδησης) και αυτό είναι ένα ελαφρυντικό για την άστοχη κατά τα λοιπά και χρονικά καθυστερημένη απάντησή σου στο αρχικό μου σχόλιο. Δεν πειράζει… όλοι κάποτε, αργά ή γρήγορα, μαθαίνουμε την αλήθεια. Αν ακόμη σου φαίνομαι «Τραμπ» …απλά λυπάμαι και δεν μπορώ να κάνω τίποτε γι’ αυτό.

Σχετικες Αναρτησεις