Ελληνικός Τίτλος: Αντίδοτο στην Ευεξία

Ετος Πρώτης Προβολής: 2017

Είδος Ταινίας:

Ένας φιλόδοξος χρηματιστής της Wall Street, στέλνεται από την εταιρία του σε ένα απομονωμένο θεραπευτήριο στις Ελβετικές Άλπεις προσπαθώντας να πείσει τον Διευθύνοντα Σύμβουλο της εταιρίας, που βρίσκεται εκεί ως ασθενής, να επιστρέψει στα καθήκοντά του. Όταν θα φτάσει εκεί, θα αντιληφθεί ότι οι ασθενείς, που υποτίθεται ότι λαμβάνουν μία θαυματουργή θεραπεία, στην πραγματικότητα αρρωσταίνουν ακόμη περισσότερο…

TI EΧΟΥΜΕ ΕΔΩ

Ο βραβευμένος με Όσκαρ για το animation RangoΑμερικάνος σκηνοθέτης και παραγωγός Gore Verbinski, που έχει σκηνοθετήσει μεταξύ άλλων την τριλογία των Πειρατών της Καραϊβικής, μια από τις μεγαλύτερες εισπρακτικές επιτυχίες όλων των εποχών, επιστρέφει στην κινηματογραφική δράση σχεδόν τρία χρόνια μετά το The Lone Ranger, με ένα ατμοσφαιρικό ψυχολογικό θρίλερ, προσπαθώντας να θέσει προβληματισμούς πάνω σε έννοιες όπως η φιλαργυρία, η κενοδοξία αλλά και η αληθινή έννοια της ευεξίας.

Η ταινία ξεκινάει ιδιαίτερα υποβλητικά, με την μουντή Νέα Υόρκη και τον βάλτο της Wall Street, η κενοδοξία του οποίου ξεδιπλώνεται σε όλο της το μεγαλείο. Και χωρίς ιδιαίτερες χρονοτριβές μας μεταφέρει στο κεντρικό σκηνικό της ταινίας, ένα απομονωμένο σανατόριο σε μια κορυφή των ελβετικών Άλπεων, το οποίο κάποτε υπήρξε το κάστρο ενός βαρόνου με τραγική ιστορία, η οποία μας μεταφέρεται με ένα έξυπνο exposition από τον οδηγό της λιμουζίνας που μεταφέρει τον χρηματιστή, κατά την διαδρομή τους προς το κάστρο.

Η πλανοθεσία του σκηνοθέτη είναι εξαιρετική, με αρκετά ενδιαφέρουσες οπτικές γωνίες για κάθε πλάνο του, κάνοντας το φιλμ να είναι χάρμα οφθαλμών. Κάδρα που σε γεμίζουν, χορταίνοντας την αδηφάγο φύση των ανθρώπινων οφθαλμών, διανθισμένα με ιδιαίτερης κινηματογραφικής ευστροφίας πλάνα προκειμένου να μεταφέρουν σε μεγαλύτερο βαθμό την κλειστοφοβική αισθητική και μια αφήγηση η οποία συντελεί στον μέγιστο βαθμό στην συνολική υποβλητικότητα που σου μεταφέρει η ταινία.

Στο όλο αποτέλεσμα συνδράμει ως κορωνίδα η υπέροχη μουσική της ταινίας, που ντύνει με ονειρικό τρόπο όλες τις σκηνές, δίνοντας σου την εντύπωση ότι όντως βρίσκεσαι σε τούτο το αλλόκοτα ήσυχο περιβάλλον. Extra credits θα πρέπει να αποδώσουμε για την κινηματογράφηση της σκηνής στην σάουνα, που φέρνει στο νου σκηνές από την Λάμψη του Stanley Kubrick ή το Shutter Island του Martin Scorsese, καταφέρνοντας να σταθεί στο ίδιο επίπεδο, αλλά και για τον casting director της ταινίας που κατάφερε να βρει τόσους πολλούς μαζεμένους ηθοποιούς με όψη ικανή να τρομάξει και τον πιο ασυγκίνητο θεατή.

Προς τη μέση της ταινίας υπάρχουν μερικά πράγματα που αρχίζουν να σε ξενίζουν, κυρίως ως προς την υπερβολή με την οποία αποδίδονται, αλλά δεν αλλοιώνουν το, μέχρι εκείνο το σημείο, κλίμα της ταινίας αν και αρχίζουν να προδίδουν μια προδιαγεγραμμένη πορεία του σεναρίου. Και κάπου εδώ αρχίζουν τα δύσκολα. Η ταινία αρχίζει να κουράζει, με τα επαναλαμβανόμενα οπτικά μοτίβα τα οποία όμως δεν συνοδεύονται από αντίστοιχη εξέλιξη στην πλοκή της ιστορίας, κάνοντας σε να αναρωτιέσαι το γλαφυρό «Πού την πάει την δουλειά ο καλλιτέχνης;»

Όλα αυτά μέχρι την τρίτη πράξη της ταινίας εκεί που γίνεται η κορύφωση και αποκαλύπτεται το μυστήριο. Το λιγότερο κακό που μπορεί να βρει κανείς στην κατάληξη της ταινίας είναι η μη ρεαλιστική ιστορία πίσω από το μυστήριο της λειτουργίας του σανατορίου. Η κατάσταση όμως χειροτερεύει ραγδαία, με απίστευτες γραφικότητες να λαμβάνουν χώρα, τους ηθοποιούς, που μέχρι αυτό το σημείο είχαν καταφέρει να κρατήσουν ένα επίπεδο, να ξεπέφτουν σε ερμηνείες-καρικατούρα και τον θεατή να αναρωτιέται αν μπήκε σε άλλη ταινία και ξαφνικά τηλεμεταφέρθηκε σε μια άλλη αίθουσα στην οποία παίζεται μια τελείως διαφορετική ταινία. Το ψυχολογικό θρίλερ μετατράπηκε σε gore αισθητικής φάρσα και η όση ατμόσφαιρα μεθοδικά χτίζονταν επί μιάμιση περίπου ώρα, κατέρρευσε σαν πύργος από τραπουλόχαρτα, προκαλώντας στους θεατές άφθονο γέλιο και cult σκηνές που δύσκολα θα ξεχαστούν.

Δυσκολεύτηκα πάρα πολύ να γράψω αυτή την κριτική. Πως μπορείς να αξιολογήσεις ως κακή, μια ταινία η οποία είχε άψογη σκηνοθεσία, φωτογραφία, μουσική, καλλιτεχνική διεύθυνση. Κι όμως μπορείς, όταν το σενάριο της ταινίας παλινωδεί μεταξύ ψυχολογικού θρίλερ και ρετρό παραμυθιού, όταν ο σεναριογράφος είναι αναποφάσιστος και δεν ξέρει τι είδους ταινία θέλει να περιγράψει και κυρίως προς ποια κατεύθυνση θέλει να στρέψει την κατάληξη της.

Η συγκεκριμένη ταινία ανήκει δυστυχώς στην κατηγορία ταινιών με άψογο τεχνικό σχεδιασμό και χαρακτηριστικά που όμως πάσχει από ένα αδύναμο και έωλο σενάριο. Κάτι που επιβεβαιώνει τον υπέρτατο κανόνα της έβδομης τέχνης: Μπορεί να έχεις όλα τα μέσα για να γυρίσεις το ποιοτικότερο οπτικά αποτέλεσμα. Η ουσία όμως του σινεμά είναι το σενάριο, να έχεις δηλαδή να αφηγηθείς μια στιβαρή ιστορία με αρχή, μέση και τέλος, με ενδιαφέροντες χαρακτήρες. Αν δεν έχεις ένα τέτοιο σενάριο, τότε δεν έχεις ταινία.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Στην σκηνοθεσία της ταινίας ο Gore Verbinski μας αποδεικνύει για ακόμη μια φορά ότι είναι ένας σκηνοθέτης που σίγουρα ξέρει την δουλειά του, και δοθέντος ενός καλού σεναρίου, μπορεί να παραδώσει μεγαλειώδη κινηματογραφικά projects. Κάτω από τη βάση στον Justin Haythe, σεναριογράφο του Revolutionary Road, που συνέγραψε την ιστορία μαζί με τον Verbinski, οδηγώντας την ταινία σε ρηχά νερά.

Σε αυτό το σημείο θα χρειαστεί να δώσουμε ένα standing ovation στον κύριο Benjamin Wallfisch, που συνέθεσε και ενορχήστρωσε τη μουσική της ταινίας, ενώ σε καλό επίπεδο στάθηκαν και οι ερμηνείες των Dane DeHaan, Mia Goth και Jason Isaacs (ο Lucius Malfoy από τα Harry Potter) που όμως παρασύρθηκαν από το συνολικά κακό τελείωμα της ταινίας με αποτέλεσμα να χαρακτηρίζονται συνολικά ως μέτριες.

ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΤΟ ΔΩ

Για τα υπέροχα πλάνα της. Για την ονειρική μουσική της. Για την στιβαρή σκηνοθεσίας της. Τέλος, γιατί ήσουν από τους fan του Lost που απογοητεύτηκες με το τέλος και θέλεις να ζήσεις μια αντίστοιχη εμπειρία μιας ταινίας που έχτιζε υψηλές προσδοκίες και στο τέλος τα θαλάσσωσε. Ειλικρινά ήταν ΤΟΣΟ μεγάλη η απογοήτευση μου βγαίνοντας από την σκοτεινή αίθουσα!

cineplexx-banner-foitites

Ευχαριστούμε τους κινηματογράφους Cineplexx για την πρόσκληση.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ

A Cure for Wellness
ΣΕΝΑΡΙΟ1
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ6
ΜΟΥΣΙΚΗ8
ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ4.5
4.9Score
Βαθμολογια Αναγνωστων: (5 Votes)
7.3

POSTER

Poster

TRAILER

 Αντίδοτο στην ευεξία
(2016) on IMDb

Ποιος το εγραψε

Μιχαήλ-Άγγελος Νικολαΐδης

Είναι ο ορισμός του φιλμάκια. Θεωρεί μεγάλο του κατόρθωμα το γεγονός ότι κατά την διάρκεια του πρώτου έτους των σπουδών του, αντί να παρακολουθεί μαθήματα, παρακολουθούσε 3-4 ταινίες ημερησίως. Λατρεύει την αίσθηση της αίθουσας του κινηματογράφου, αλλά δεν απορρίπτει και άλλες, πιο σύγχρονες μορφές video art. Όταν δεν βλέπει ταινίες με την γυναίκα του, γράφει και παίζει μουσική με την μπάντα του. Αγαπημένοι ηθοποιοί: Robert Carlyle, Gary Oldman, Tom Hardy, Christian Bale, Michael Cane...Αγαπημένος σκηνοθέτης: Tim Burton. Αγαπημένη ταινία: The Lord of the Rings(Trilogy).

Σχετικες Αναρτησεις