Ελληνικός Τίτλος: Δύση Ηλίου

Ετος Πρώτης Προβολής: 2018

Είδος Ταινίας:

Βρισκόμαστε στο 1913, η Irisz Leiter επιστρέφει στην Βουδαπέστη για να δουλέψει στο κατάστημα με καπέλα που παλαιότερα ανήκε στην οικογένεια της. Μέσα στην προσπάθεια της να συμβαδίσει με τα γεγονότα και τα πρόσωπα της ζωής που είχε αφήσει, θα βιώσει και την γενικότερη κοινωνική και πολιτισμική αλλαγή που βίωσε η Ευρώπη, λίγο πριν ξεσπάσει ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος.

TI EΧΟΥΜΕ ΕΔΩ

Μετά το ιδιαίτερο και τολμηρό, λόγω θεματολογίας, Son of Saul που μας έβαλε μέσα στους θαλάμους αερίων των στρατοπέδων των Ναζί, εκεί όπου εκατομμύρια άνθρωποι έχασαν την ζωή τους, ο σκηνοθέτης, Laszlo Nemes, μας πηγαίνει πίσω στις αρχές του 20ου αιώνα αυτή την φορά και λίγο πριν τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Με τον καθιερωμένο του πλέον αρκετά αργό ρυθμό αφηγείται την ιστορία της Irisz, μίας δυναμικής και γεμάτης περιέργεια γυναίκας που προσπαθεί να ανακαλύψει την ζωή που έχασε στην Βουδαπέστη όταν πέθαναν οι γονείς της και δόθηκε για υιοθεσία. Σαν θεατές, κυρίως ακολουθούμε την Irisz με την βοήθεια της κινούμενης κάμερας πίσω από την πρωταγωνίστρια, η οποία μας τοποθετεί σε άμεση θέση παρατηρητή σαν να είμαστε μπροστά στις συζητήσεις και τις αναζητήσεις της.

Η ταινία έχει ένα αργό exposition που μέσω αυτού προσπαθεί ο δημιουργός να μας κινήσει το ενδιαφέρον και να μας κρατήσει σε αγωνία. Παρ’ όλα αυτά η συνεχής επανάληψη όμοιων συμπεριφορών, ερωτήσεων που κάνει και απαντήσεων που λαμβάνει η πρωταγωνίστρια , δημιουργεί σε αρκετά σημεία σάστισμα στον θεατή, καθώς το βασικό story μένει για ώρα στάσιμο και παρά τα μηνύματα που θέλει να περάσει για την αλλαγή των αντιλήψεων και του πολιτισμού την εποχή εκείνη, δεν διαθέτει την βαρύτητα της θεματολογίας του Son of Saul για να κρατήσει το ενδιαφέρον καθ΄ όλη την διάρκεια της ταινίας. Επιπλέον, η ένταση στην ταινία χτίζεται με παρόμοιο αργό τρόπο και είναι κλιμακούμενη, δηλαδή στην αρχή οι αντιδράσεις είναι πιο ήπιες, ενώ όσο φτάνει προς το τέλος της η ταινία το κλίμα είναι πιο «φλεγόμενο», προετοιμάζοντας την εισαγωγή του θεατή στην δράση, με αποτέλεσμα να μην τον ξαφνιάζει.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η ταινία κερδίζει πολύ αισθητικά, καθώς ο Nemes εκτός από τα πανέμορφα ομιχλώδη πλάνα που μας χαρίζει περιέχει και κάποιες ιδιαίτερα εμπνευσμένες σκηνές από άποψη απεικόνισης των πρωταγωνιστών που προσφέρουν αισθητική και οπτική ικανοποίηση στον θεατή.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Αναλυτικότερα, στο σκηνοθετικό κομμάτι έχουμε την καθιερωμένη πλέον αργή ροή του Laszlo Nemes, αρκετή για να καλύψει με μαγικά πλάνα την ταινία και αρκετή για να χτίσει τους διαλόγους του, όποτε δεν επαναλαμβάνεται. Επιπλέον, επιλέγει κυρίως κινούμενη κάμερα, ακολουθώντας σχεδόν εμμονικά την πρωταγωνίστρια και δημιουργώντας μία άμεση επαφή ανάμεσα στο κοινό και τα γεγονότα της ταινίας. Όσον αφορά το σενάριο αυτό είναι λίγο πιο ‘’ομιλητικό’’ από εκείνο του Son of Saul, βέβαια και αυτό αποφεύγει τις μακρυγορίες. Επίσης, o Nemes κάνει κάποιους παραλληλισμούς που αφορούν τον 20ο αιώνα και τις κοινωνικές επαναστάσεις, τις πολιτισμικές αλλαγές που προκάλεσε αλλά αυτοί γίνονται κάπως επιφανειακά και ίσως αν ο δημιουργός εστίαζε λίγο περισσότερο να δημιουργούσε και λίγο ενδιαφέρον παραπάνω. Αξίζει να αναφερθεί και η κλασική μουσική που καλύπτει τις σκηνές του δημιουργού, η οποία δένει εκπληκτικά τόσο με τις εικόνες όσο και με την εποχή που διαδραματίζεται η ταινία. Τέλος, οι ερμηνείες είναι καλές με την Susanne Wuest να αποδίδει εξαιρετικά στην εναλλαγή συναισθημάτων αλλά και χαρακτήρα που βιώνει ο ρόλος της στην εξέλιξη της πλοκής.

ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΤΟ ΔΩ

Επομένως, το Sunset είναι μία αξιέπαινη ταινία που επισκιάζεται από την πρώτη δουλειά του σκηνοθέτη της, καθώς δεν έχει την τόσο ισχυρή και συναισθηματικά φορτισμένη θεματολογία του Son of Saul. Έτσι ο πολύ αργός ρυθμός και η επανάληψη αρκετών σκηνών και συνθηκών κουράζουν σε κάποια σημεία τον θεατή και οδηγούν την πλοκή σε μία μικρή αδράνεια. Τα μηνύματα της ταινίας συγκεντρώνονται κυρίως στο τέλος, εκεί γίνονται εντονότερα, πράγμα που σημαίνει ότι η ταινία απαιτεί αρκετή υπομονή από τον θεατή της, χωρίς όμως να τον ανταμείβει ανάλογα . Ωστόσο, από σκηνοθετική πλευρά η ταινία είναι σε πολλά σημεία μαγευτική και περιέχει αρκετά trick που κάνουν τον τρόπο αφήγησης ενδιαφέρον και ίσως αυτό αποτελεί από μόνο του έναν λόγο για να μπει κάποιος στην διαδικασία να την δει.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ

Sunset (Napszállta)
ΣΕΝΑΡΙΟ5.5
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ8
ΜΟΥΣΙΚΗ7
ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ7
6.9Score
Βαθμολογια Αναγνωστων: (0 Votes)
0.0

POSTER

Poster

TRAILER

 Sunset
(2018) on IMDb

Ποιος το εγραψε

Δημήτρης Μπαμπούλης

Σπουδάζει στο Τμήμα Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Ο κινηματογράφος από την μικρή του ηλικία ήταν μία διέξοδο γι αυτόν και υπάρχουν ενδείξεις ότι του έχει γίνει τελικά εθισμός. Έχει ιδιαίτερη αδυναμία στους Κρίστοφερ Νόλαν και Λάρς Φον Τρίερ, ενώ από ηθοποιούς στον Μάντς Μίκελσεν και στον "ώριμο" Μάθιου Μακόναχι. Ελπίζει κάποτε να καταφέρει να ασχοληθεί επαγγελματικά με την σκηνοθεσία.

Σχετικες Αναρτησεις