Ελληνικός Τίτλος: Οι Χτύποι της Καρδιάς μου

Ετος Πρώτης Προβολής: 2018

Είδος Ταινίας:

Ο Jacques είναι ένας συγγραφέας από το Παρίσι που πάσχει από AIDS. Ο Arthur είναι ένας νεαρός φοιτητής από τη Rennes, που ανακαλύπτει τον εαυτό του. Το χρονικό μιας αγάπης αλλά και μιας ολόκληρης εποχής με φόντο το ανήσυχο ερωτικά Παρίσι των αρχών της δεκαετίας του ’90.

TI EΧΟΥΜΕ ΕΔΩ

Η νέα ταινία του Christophe Honoré , που παρουσιάστηκε στο πλαίσιο της ημέρας γαλλοφωνίας στις Νύχτες Πρεμιέρας, συνεχίζει την ανάλαφρη, γεμάτη ζωή και συναίσθημα κινηματογραφική παράδοση του Γάλλου σκηνοθέτη των “Chansons d’ Amour” που φαίνεται να βρίσκεται στα καλύτερά του. Ο Honoré τοποθετεί την ιστορία του στις αρχές της δεκαετίας του ’90 ακριβώς στη στιγμή της αιχμής της δράσης της Act Up, της γαλλικής οργάνωσης κατά του AIDS, όπως ακριβώς έκανε πέρυσι ο Robin Campillo στο “120 BPM” που του χάρισε το Grand Prix στις Κάννες. Η διαφορά του “Plaire, Aimer et Courir Vite”, εκτός από το ότι δεν είχε την ίδια τύχη στις Κάννες, είναι ότι στρέφει το βλέμμα από τους κοινωνικούς αγώνες στις προσωπικές ιστορίες με μια γλυκόπικρη μελαγχολία και παράλληλα ανεξάντλητη αγάπη για τη ζωή.

Παρόλο που πραγματεύεται ένα σκληρό και επώδυνο θέμα, η ταινία δεν αφήνει στιγμή τον εαυτό της να προσπέσει σε περιττό μελόδραμα ή κλισέ feelgood προσεγγίσεις του επικείμενου θανάτου του πρωταγωνιστή. Καταφέρνει να διαμορφώσει το δικό της χαρακτήρα, να χωρέσει μέσα σε δύο ώρες γέλια, δάκρυα, στιγμές ευτυχίας και στιγμές ανείπωτου πόνου. Η παρακολούθησή της είναι πραγματικά ένας καταιγισμός συναισθημάτων τα οποία όμως δεν είναι ποτέ βεβιασμένα, ούτε προκαλούνται από φθηνά, μπανάλ tear-jerking τεχνάσματα.

O θεατής βιώνει αληθινά την ταινία με μια σπάνια αμεσότητα που δεν συναντάμε συχνά στο σύγχρονο σινεμά. Ο Honoré, ξεκάθαρα επηρεασμένος από τις προσωπικές του εμπειρίες, κάνει μια ειλικρινή, αυθόρμητη και συχνά χαώδη κατάθεση ψυχής πάνω στην πολυπλοκότητα του έρωτα, την απρόβλεπτη φύση της ζωής αλλά και την αναζήτηση της ταυτότητας και της ανάγκης για αυτοπροσδιορισμό.

Σε συνδυασμό με τις καταπραϋντικές μπλε αποχρώσεις της φωτογραφίας, τις αμέτρητες αναφορές στην ποπ κουλτούρα των 90’s στη Γαλλία και την δυναμική χημεία των δύο πρωταγωνιστών, το “Plaire, Aimer et Courir Vite” είναι σίγουρα μια από τις καλύτερες, πιο προσωπικές και πιο συναισθηματικά φορτισμένες στιγμές στην καριέρα του Γάλλου σκηνοθέτη.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Τη σκηνοθεσία και το σενάριο υπογράφει ο Christophe Honoré, ένας από τους πιο επιτυχημένους σκηνοθέτες του σύγχρονου γαλλικού κινηματογράφου που κινείται ανάμεσα στο mainstream και το ανεξάρτητο. Στο ευρωπαϊκό κοινό έγινε ευρέως γνωστός με το ρομαντικό, νεωτεριστικό μιούζικαλ “Chansons d’Amour”και από τότε έχει συνδέσει το όνομά του με ταινίες άκρως συναισθηματικές, που καταφέρνουν να συγκινήσουν αλλά συνήθως αποτυγχάνουν να έχουν πραγματικό αντίκτυπο.

Φέτος λοιπόν, καταφέρνει να φτιάξει μια ταινία που συνδυάζει την κλασική, γλυκιά και ρομαντική προσέγγισή του με έναν ακατέργαστο δυναμισμό, μια αποφασιστικότητα που φαίνεται να πηγάζει από το γεγονός ότι, για πρώτη φορά, στρέφει την κάμερα προς τον ίδιο του τον εαυτό, στην προσωπική του αλήθεια, στα βιώματα που είναι τόσο δικά του, όσο και μιας ολόκληρης γενιάς.

Κάποιες στιγμές μοιάζει να χάνεται ανάμεσα σε όλα όσα θέλει να πει, όμως αυτή ακριβώς η «αδυναμία» είναι και η δυνατότερη γοητεία της ταινίας. Μπορεί να μην εξασφαλίζει τεχνική αρτιότητα, χαρίζει όμως μια ειλικρινή επικοινωνία με το θεατή, σαν ο Honoré να προσπαθεί να μας διηγηθεί την ιστορία της ζωής του, άλλοτε ξεχνώντας, άλλοτε φλυαρώντας και άλλοτε σιωπώντας. Η εμπειρία της θέασης της ταινίας είναι πράγματι τόσο αληθινή, που μας αφήνει κάθε περιθώριο να παραβλέψουμε τις όποιες τεχνικές αδυναμίες.

Μέσα σε όλα αυτά, οι ερμηνείες είναι φανταστικές. Ο Vincent Lacoste στο ρόλο του Arthur είναι χωρίς υπερβολές η αποκάλυψη του γαλλικού σινεμά της φετινής χρονιάς, αφού μέχρι πρόσφατα η καριέρα του αποτελούνταν από κοινότοπες γαλλικές κωμωδίες. Ο Arthur του είναι γεμάτος από ζωντάνια και μια γλυκιά, αφελή αισιοδοξία. Έχει μοναδική χημεία με τον άλλοτε κυνικό και άλλοτε σπαρακτικό Pierre Deladonchamps στο ρόλο του Jacques, ενώ εξίσου καταλυτική είναι και η μικρή συνεισφορά του Denis Podalydès στο ρόλο του Mathieu, γείτονα και φίλου του Jacques.

Το soundtrack της ταινίας ξεχειλίζει από χαρακτηριστικούς ήχους των 90’s και δίνει την προσδοκώμενη ποπ διάθεση που ούτως ή άλλως επιδιώκει η ταινία.

ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΤΟ ΔΩ

Το “Plaire, Aimer et Courir Vite” είναι μια ταινία που έχει να πει πολλά και μιλάει κατευθείαν στην ψυχή. Είναι ένα γλυκόπικρο σχόλιο πάνω στην πολυπλοκότητα των σχέσεων, στις εκπλήξεις της ζωής όσο ευχάριστες ή δυσάρεστες κι αν είναι αυτές, και στην ισχύ του δεσμού της αγάπης που μπορεί να ξεπεράσει σχεδόν τα πάντα. Θα γελάσετε, θα κλάψετε, θα χαρείτε και θα πονέσετε, όπως ακριβώς και στη ζωή, γιατί πραγματικά είναι μια ταινία που χώρεσε μέσα της ολόκληρη τη ζωή. Ο Christophe Honoré καταθέτει την ψυχή του μπροστά στην κάμερα και την προσφέρει απλόχερα στους θεατές του.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ

Sorry Angel (Plaire, Aimer Et Courir Vite)
ΣΕΝΑΡΙΟ8
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ7
ΜΟΥΣΙΚΗ8
ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ8.5
7.9Score
Βαθμολογια Αναγνωστων: (0 Votes)
0.0

POSTER

Poster

TRAILER

 Sorry Angel
(2018) on IMDb

Ποιος το εγραψε

Ευτυχία Τερζή
Reviewer / Reporter

Σπουδάζει στο Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού του Παντείου αλλά στόχος της είναι να γίνει σκηνοθέτης. Ο άνθρωπος που την έκανε να αγαπήσει το σινεμά είναι ο Tim Burton και γι'αυτό θα έχει πάντα μια θέση στην καρδιά της. Θα ήθελε ο κόσμος να έμοιαζε με ταινία που έφτιαξαν μαζί ο Wes Anderson και ο Woody Allen. Είναι αδύνατον να διαλέξει μια αγαπημένη ταινία, γιατί θα ένιωθε ότι αδικεί χιλιάδες άλλες. Λατρεύει την Audrey Hepburn και τον Al Pacino.

Σχετικες Αναρτησεις