Ελληνικός Τίτλος: Ληστεία στο Μουσείο

Ετος Πρώτης Προβολής: 2018

Είδος Ταινίας:

Η κινηματογραφική μεταφορά της αληθινής ιστορίας της κλοπής 140 αρχαιολογικών κειμηλίων, ανυπολόγιστης αξίας, από το Μουσείο Ανθρωπολογίας του Μεξικού το 1985. Πίσω από την πρωτοφανή ληστεία κρύβονταν, όχι κακοποιοί, αλλά δύο απλοί φοιτητές.

TI EΧΟΥΜΕ ΕΔΩ

Μια διασκεδαστικότατη ταινία από τον Alonso Ruizpalacios που έφυγε από το Φεστιβάλ του Βερολίνου με την Αργυρή Άρκτο Σεναρίου. Ο Juan και ο Benjamin, μπουχτισμένοι και απογοητευμένοι από τις ανιαρές ζωές τους, αποφασίζουν να πραγματοποιήσουν μια μεγαλεπήβολη ληστεία στο Μουσείο Ανθρωπολογίας του Μεξικού. Στη συνέχεια, προσπαθούν απεγνωσμένα να «σπρώξουν» τα ανεκτίμητα εκθέματα στην αγορά, όμως τα εμπόδια είναι πολλά.

Το αποτέλεσμα: μια άκρως ψυχαγωγική road movie που μπλέκει το χιούμορ με την περιπέτεια και τη φαντασία. Αν έπρεπε να το περιγράψουμε με μια φράση, ίσως να λέγαμε ότι είναι το μεξικάνικο “O Brother, Where Art Thou?” καθώς στην πορεία της ταινίας, η πραγματικότητα μπλέκεται με τους σαγηνευτικούς μύθους των θεών των Μάγια και τα όρια ανάμεσα στη φαντασία και την πραγματικότητα θολώνουν.

Το “Museo” είναι διασκεδαστικό και ιλιγγιώδες. Δεν είναι μια συμβατική ταινία περιπέτειας, ούτε μια τυπική ταινία ληστείας. Προσπαθεί να εμπλέξει και να συνδυάσει πολλά στοιχεία, άλλοτε ευτράπελα, άλλοτε συγκινητικά και άλλοτε άκρως φανταστικά. Το ίδιο το σκηνικό προσφέρει από μόνο του το έδαφος για να ταξιδέψει το μυαλό καθώς οι ήρωες περιηγούνται στους αρχαίους τάφους των Μάγια και γίνονται ένα με την παράδοση των προγόνων τους. Στην πραγματικότητα η ταινία αφορά λιγότερο στη ληστεία και περισσότερο στην αγάπη για τους αρχαίους πολιτισμούς και τη σύνδεση που μπορεί να έχουμε ως σύγχρονοι άνθρωποι μαζί τους. Ο Ruizpalacios περνά σε πολλά σημεία τις απόψεις του σχετικά με το ρόλο του μουσείου στην διατήρηση των αρχαίων παραδόσεων, την αρχαιοκαπηλία και τις ατελείωτες πολιτισμικές ανταλλαγές που έλαβαν χώρα στη διάρκεια της ιστορίας.

Όπως και ο κεντρικός ήρωας της ιστορίας, έτσι και ο ίδιος ο σκηνοθέτης φαίνεται να μαγεύεται τόσο από τα αρχαία κειμήλια της πατρίδας του, που φτάνει σχεδόν σε μια εκστατική κατάσταση όταν τα πιάνει στα χέρια του. Εκτός λοιπόν από μια διασκεδαστική ταινία δρόμου είναι και μια μελέτη πάνω στην όποια σύνδεση μπορεί να έχει ο σύγχρονος άνθρωπος με τον αρχαίο πολιτισμό της πατρίδας του. Μια σκέψη που έχει ιδιαίτερη σημασία για την Κεντρική και τη Λατινική Αμερική, αφού αυτή η σύνδεση κόπηκε απότομα με την εξάλειψη του πολιτισμού των ιθαγενών από τους Ισπανούς κατακτητές.

Πρώτα και πάνω από όλα όμως, έχουμε μια διασκεδαστική ταινία, που κρατά το ενδιαφέρον μας και μας μεταφέρει στο μυαλό αυτών των ανήσυχων, αφελών και ίσως αθεράπευτα ρομαντικών νέων, παρασύροντάς μας στην απρόβλεπτη περιπέτειά τους.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Πραγματικά το δυνατότερο σημείο της ταινίας είναι το σενάριό της. Είναι ζωντανό, απρόβλεπτο και μπλέκει επιδέξια την φαντασία με την πραγματικότητα. Καταφέρνει να κρατήσει το ενδιαφέρον του θεατή από την αρχή μέχρι το τέλος και δε χάνει στιγμή τη σπιρτάδα του. Έχει χιούμορ, ανατροπές, έξυπνα ευρήματα και την ίδια στιγμή είναι μυστηριώδες, απόμακρο και σχεδόν ποιητικό.

Την ίδια στιγμή, η σκηνοθεσία είναι θυελλώδης, πολύ ενθουσιώδης και υπερ-φλύαρη. Αλλάζει μονίμως στυλ, από ντοκιμαντερίστικα μονοπλάνα στο χέρι και λήψεις που θυμίζουν home movies, μέχρι κλειστοφοβικά τεράστια close-ups και χιτσκοκικές γωνίες λήψης, η προσέγγιση του Ruizpalacios είναι ενδιαφέρουσα αλλά φορτωμένη και λιγάκι κουραστική. Φαίνεται να χειρίζεται την κάμερα με τον ακατέργαστο ενθουσιασμό κάποιου που πειραματίζεται με το σινεμά για πρώτη φορά. Παρόλα αυτά, καταφέρνει να μεταφέρει και να «βυθίσει» τον θεατή στον ασταμάτητο και ακούραστο ρυθμό της ταινίας, ακόμη κι αν κάποιες στιγμές μοιάζει να υπερβάλλει.

Ο Gael García Bernal στο ρόλο του Juan είναι πραγματικά εξαιρετικός αποδίδοντας άριστα τον ψυχισμό του ακούραστου και αεικίνητου νεαρού που ψάχνει απεγνωσμένα να δώσει ένα νόημα στη ζωή του και να απομακρυνθεί από το πιεστικό οικογενειακό του περιβάλλον. Εξίσου καλός και ο Leonardo Ortizgris στο ρόλο του αφελούς και ευκολόπιστου “sidekick”, Benjamin. Καταλυτική και η μικρή εμφάνιση του, πάντοτε επιβλητικού Simon Russel Beale στο ρόλο του υποψήφιου αγοραστή των κλοπιμαίων, Frank Graves.
Ενδιαφέρουσα, αν και πολλές φορές ασκόπως επιβλητική και η μουσική του Tomas Barreiro.

ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΤΟ ΔΩ

Το “Museo” είναι μια αυθεντικά διασκεδαστική ταινία, που ακόμα κι αν δεν σας κάνει να προβληματιστείτε σχετικά με την ταυτότητα και τη σύνδεση του σύγχρονου ανθρώπου με την αρχαιότητα, σίγουρα θα σας χαρίσει ένα ευχάριστο βράδυ στη σκοτεινή αίθουσα, ακόμα κι αν μπορεί να κουράσει με την φλύαρη σκηνοθεσία της.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ

Museo
ΣΕΝΑΡΙΟ8
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ6
ΜΟΥΣΙΚΗ6.5
ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ7.5
7Score
Βαθμολογια Αναγνωστων: (0 Votes)
0.0

POSTER

Poster

TRAILER

 Museo
(2018) on IMDb

Ποιος το εγραψε

Ευτυχία Τερζή
Reviewer / Reporter

Σπουδάζει στο Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού του Παντείου αλλά στόχος της είναι να γίνει σκηνοθέτης. Ο άνθρωπος που την έκανε να αγαπήσει το σινεμά είναι ο Tim Burton και γι'αυτό θα έχει πάντα μια θέση στην καρδιά της. Θα ήθελε ο κόσμος να έμοιαζε με ταινία που έφτιαξαν μαζί ο Wes Anderson και ο Woody Allen. Είναι αδύνατον να διαλέξει μια αγαπημένη ταινία, γιατί θα ένιωθε ότι αδικεί χιλιάδες άλλες. Λατρεύει την Audrey Hepburn και τον Al Pacino.

Σχετικες Αναρτησεις