Αγαπημένοι φίλοι I’m back! Έχω νέες προτάσεις για εσάς, μόνο που αυτή φορά αλλάζω χώρα, αλλάζω γλώσσα και πάω όχι και πολύ μακριά. Πάω στην όμορφή Γαλλία, η οποία έχει επίσης πολύ καλές κινηματογραφικές παραγωγές στο ιστορικό της και σίγουρα αξίζει να ρίξουμε μια ματιά στο «menu» της. Άλλωστε μην ξεχνάμε πως είναι μια από τις χώρες που έχουν χαρίσει στη μεγάλη οθόνη μεγάλες στιγμές και ηθοποιούς παγκοσμίου βεληνεκούς. Ανεπανάληπτες κωμωδίες, ρομαντικές κομεντί (προφανέστατα), αλλά και θρίλερ… Πάμε να δούμε λοιπόν ξεκινώντας από την πρώτη πεντάδα.

 

 

LE DINER DE CONS (ΔΕΙΠΝΟ ΗΛΙΘΙΩΝ) 1998

Ξεκινώ δυναμικά με μια κωμωδία σταθμό στο σινεμά αλλά και στο θέατρο. Βλέπετε μεταφέρθηκε και σε θεατρικό έργο, το οποίο έχει ανέβει άπειρες φορές σε θέατρα σε όλον τον κόσμο καθώς και εδώ στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα τώρα παίζεται για δεύτερη χρονιά στο θέατρο Κάππα με πολύ μεγάλη επιτυχία και λογικό, αφού δεν θα σας μείνει άντερο από το γέλιο, που λένε. Η υπόθεση γνωστή:

Ένας κακομαθημένος πλούσιος εκδότης, έχει ως παράδοση με τους φίλους τους να καλούν κάθε εβδομάδα από έναν ηλίθιο ο καθένας για δείπνο, να τον κοροϊδεύουν και να γελάνε μαζί του. Όποιος φέρει τον καλύτερο, κερδίζει. Έλα όμως που ένα βράδυ ο «ηλίθιος» καλεσμένος του εκδότη, θα κάνει τη μία γκάφα πίσω από την άλλη και θα του καταστρέψει τα πάντα εν μία νυκτί!

Η σκηνοθεσία και το σενάριο είναι του Francis Veber, ο οποίος είναι γνωστός και για άλλα πολύ επιτυχημένα σενάριά του όπως το “Κλουβί με τις Τρελές” (La Cage aux Folles) του 1978, για το οποίο κέρδισε και μία υποψηφιότητα για Όσκαρ, το “Φτερά και Πούπουλα” (The Birdcage) του 1996 κ.α. Όσο για τον πρωταγωνιστή του Δείπνου Ηλιθίων, Jacques Villeret, τι να πω… Ο πιο λατρεμένος «ηλίθιος» όλων των εποχών! Η ερμηνεία του στην ταινία του χάρισε το βραβείο César την επόμενη χρονιά, καθώς και το βραβείο Lumiere. Λογικό το βρίσκω!

 

LES RIVIÈRES POURPRES (ΠΟΡΦΥΡΑ ΠΟΤΑΜΙΑ) 2000

Εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα με ένα πολύ γνωστό αστυνομικό – ψυχολογικό θρίλερ το οποίο είναι βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα που έγραψε το 1999 ο Jean-Christophe Grangé. Η σκηνοθεσία είναι του Mathieu Kassovitz, ενώ το σενάριο είναι διασκευή του ίδιου του Grangé. Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους θα συναντήσουμε τους καθηλωτικούς Jean Reno και Vincent Cassel, σε μια ταινία σταθμό στην καριέρα τους.

Ας ρίξουμε μια κλεφτή ματιά στην υπόθεση.

Ο φρικαλέος φόνος ενός άνδρα είναι μόνο η αρχή μια σειράς πρωτόγνωρων εγκλημάτων που λαμβάνουν χώρα στο Πανεπηστήμιο μιας απομακρυσμένης πόλης των γαλλικών Άλπεων. Η κατάσταση αναγκάζει τις αρχές να δώσουν την υπόθεση αυτή σε έναν έμπειρο και γνωστό αστυνομικό ( Ζαν Ρενό) από το Παρίσι. Την ίδια ώρα σε μια άλλη πόλη αρκετά μακρύτερα, ο υπαστυνόμος Μαξ Κερκένιαν (Βενσάν Κασέλ) αναλαμβάνει μια υπόθεση βανδαλισμού σε τάφο στο τοπικό νεκροταφείο με σβάστικες ζωγραφισμένες στον τάφο. Πως συνδέονται όλα αυτά μεταξύ τους; Δείτε την ταινία και θα μάθετε!

 

AMELIE (ΑΜΕΛΙ) 2001

Η πασίγνωστη Αμελί δεν θα μπορούσε να λείπει από την παρέα μας! Η τεράστια εμπορική επιτυχία της Γαλλίας που χάρισε στην πρωταγωνίστρια μια λαμπρή, διεθνή καριέρα. Μια ρομαντική κομεντί, πολύ ιδιαίτερη, πολύ χαριτωμένη, με χιούμορ και έξυπνο σενάριο, ζωντανά, έντονα χρώματα, με αυτό του πράσινου να κυριαρχεί, και φυσικά με υπέροχη, μοναδική μουσική! Ο Yann Tiersen χάρισε στην Αμελί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά soundtrack του σινεμά. Ένα soundtrack που αγαπήθηκε ιδιαίτερα από το κοινό. Η σκηνοθεσία είναι του Jean-Pierre Jeunet, και στον ρόλο της γλυκιάς Αμελί είναι η Audrey Tautou φυσικά! Αξίζει να σημειωθεί πως το σενάριο είναι ένα σύμπλεγμα πολλών αληθινών ιστοριών παράξενων ιστοριών που ο Jeunet αποφάσισε να ενώσει σε μία ταινία. Οι συντελεστές δεν περίμεναν την τεράστια εμπορική επιτυχία που ακολούθησε, εξ αιτίας του εναλλακτικού χαρακτήρα της ταινίας. Ο Juenet είχε σκηνοθετήσει πολλές ταινίες πριν την Αμελί μιας και είναι σκηνοθέτης από το 1978, όμως με την Αμελί έγινε γνωστός και αγαπητός σε όλον τον κόσμο λαμβάνοντας χιλιάδες γράμματα από φανατικούς θαυμαστές της ταινίας του.

 

 

TAIS-TOI! (ΟΙ ΣΠΕΣΙΑΛΙΣΤΕΣ) 2003

Εκπληκτική αστυνομική κωμωδία με τους δύο Γάλλους σταρ να δίνουν τα ρέστα τους! Gérard Depardieu και Jean Reno στα καλύτερα τους. Ο Gérard Depardieu είναι ένας χαζούλης κλέφτης, ο οποίος γίνεται τσιμπούρι σ’ έναν σκληρό και αδίστακτο κακοποιό που γνωρίζει στη φυλακή (Jean Reno). Δραπετεύει μαζί του και τον «βοηθά» να αντιμετωπίσει τους εχθρούς του, προκαλώντας του, όμως, απίστευτους μπελάδες! Στιγμές απείρου κάλλους από τον δημιουργό της ταινίας Francis Veber (Δείπνο Ηλιθίων) για άλλη μια φορά! Η συνταγή είναι δοκιμασμένη. Έχουμε δει επανειλημμένως τους δύο πασίγνωστους ηθοποιούς σε ανάλογους ρόλους και φυσικά γνωρίζουμε πως ξέρουν να το κάνουν πολύ καλά.

 

INTOUCHABLES (ΟΙ ΑΘΙΚΤΟΙ) 2011

Ένας πλούσιος αριστοκράτης, ο οποίος έχει μείνει καθηλωμένος σε αναπηρικό καροτσάκι μετά από ατύχημα, επιλέγει για βοηθό του έναν εντελώς απρόσμενο και αταίριαστο υποψήφιο. Έναν πρόσφατα αποφυλακισμένο Αφρικάνο, από μια φτωχή συνοικία στα προάστια του Παρισιού. Ένα εντελώς αταίριαστο ζευγάρι για άλλη μια φορά, μόνο που σε αυτήν την περίπτωση εκτός από πολύ γέλιο μας χαρίζει απλόχερα και συγκίνηση. Πρόκειται για μία ταινία, η οποία είναι βασισμένη σε αληθινή ιστορία και παραδίδει μαθήματα ζωής στον θεατή. Σίγουρα είναι από τις ταινίες που αξίζει να δει κανείς ξανά και ξανά, μιας και έχει πολλά να αποκομίσει από αυτή.

Εδώ έχουμε δύο σκηνοθέτες αλλά και σεναριογράφους. Τους Olivier Nakache και Éric Toledano, ενώ στους πρωταγωνιστικούς ρόλους συναντάμε τους εξαιρετικούς ηθοποιούς François Cluzet και Omar Sy. Η ταινία απέσπασε 36 βραβεία σε παγκόσμια φεστιβάλ.

 

 

Αυτές ήταν οι πέντε πρώτες προτάσεις μου για εσάς. Μην μου γκρινιάξετε για τις ταινίες που λείπουν… έρχεται κι άλλη πεντάδα προσεχώς και θα είναι καλή! Εξάλλου είπαμε, η Γαλλία είναι μια χώρα που διαθέτει δυνατό κινηματογράφο και μας έχει χαρίσει και εκείνη αξιόλογες ταινίες! Επιστρέφω δριμύτερη λοιπόν λίαν συντόμως… Au revoir!

Ποιος το εγραψε

Νατάσσα Λούππου

Είναι ηθοποιός και συγγραφέας του βιβλιου "Το Μυστικο της Μαγειας". Αν και έχει σπουδάσει Ιταλική φιλολογία, η ίδια παραδέχεται πως έχει λίγο περισσότερη αδυναμία στην ισπανική γλώσσα την οποία επίσης γνωρίζει πολύ καλά. Λατρεύει το θέατρο, το σινεμά, τη μουσική, τη λογοτεχνία και σέβεται απεριόριστα τους ανθρώπους που υπηρετούν την τέχνη με αγάπη και πάθος. Πιστεύει πως κάθε άνθρωπος ανάλογα με την προσωπικότητά του έχει διαφορετικά «θέλω» και πως μια ταινία δεν είναι τηγανητή πατάτα για να αρέσει σε όλους. Το σημαντικότερο είναι ο κάθε δημιουργός να καταθέτει την αλήθεια του. Ένας καλός καφές και μια ταινία του Ρομπέρτο Μπενίνι αρκούν για να την κάνουν χαρούμενη, ενώ την ενοχλεί πολύ η αδικία. Μεγαλύτερό της ελάττωμα: Η αφηρημάδα!

Σχετικες Αναρτησεις