Ελληνικός Τίτλος: Ida

Ετος Πρώτης Προβολής: 2013

Είδος Ταινίας:

Πολωνία, δεκαετία του ’60. Η «Ida» είναι μια νεαρή ασκούμενη καλόγρια σχεδόν έτοιμη να ορκιστεί. Μαθαίνει για την ύπαρξη της μοναδικής συγγενούς της εν ζωή, μια θεία, οπότε αποφασίζει να την επισκεφτεί πριν αφήσει τα «εγκόσμια», και κατά τη διάρκεια της επίσκεψης θα έρθει αντιμέτωπη με το σκοτεινό παρελθόν της οικογένειάς της.

TI EΧΟΥΜΕ ΕΔΩ

Η «Ιda» παρουσιάζει χαρακτηριστικά που πολλοί συνδέουν με τον ευρωπαϊκό, η γενικά με τον ανεξάρτητο κινηματογράφο. Έχοντας στατική κάμερα, μινιμαλιστικούς διαλόγους, off-center framing και ασπρόμαυρη εικόνα, πιστεύω ότι θα αφήσει αδιάφορο ένα σημαντικό κομμάτι του κοινού. Όπως και η ίδια η ταινία, έτσι και αυτή η κριτική απευθύνεται σε άτομα που μπορούν να δεχθούν τα παραπάνω στοιχεία ως «εργαλεία» της αφήγησης και όχι ως κάτι το δήθεν. Υπάρχουν ταινίες για όλα τα γούστα, και δεν χρειάζεται κάποια να θυσιάζει στοιχεία από το προσωπικό της ύφος για να γίνει ευρύτερα αποδεκτή (εφόσον αυτά εξυπηρετούν την ιστορία και δεν είναι αυτοσκοπός). Και η «Ida» συγκεκριμένα ανταμείφθηκε για τα ρίσκα που πήρε με 2 υποψηφιότητες για Όσκαρ, καλύτερης ξένης και καλύτερης φωτογραφίας.

Η ταινία μας λέει την ιστορία μιας νεαρής γυναίκας που πρέπει να συμβιβαστεί με το παρελθόν που μόλις ανακάλυψε ότι έχει. Η αναζήτηση της πίστης και της ταυτότητάς της παρουσιάζεται κυρίως με τη σκηνοθεσία και λιγότερο με διάλογο. Η κάμερα παραμένει κλειδωμένη στον τρίποδα και δε κινείται σε καμία (σχεδόν) σκηνή. Πολλές σκηνές ξεκινούν με παραδοσιακή σύνθεση, αλλά η Ida βρίσκεται παγιδευμένη σε κάποια γωνία του πλάνου. Το σχεδόν τετραγωνισμένο aspect ratio (1:33), παρότι ασυνήθιστο στην εποχή του widescreen κινηματογράφου, ενισχύει αυτό το κλειστοφοβικό συναίσθημα. Ακόμα κι έτσι όμως, κάθε πλάνο είναι από μόνο του σαν ένα έργο τέχνης με υπέροχο βάθος και στήσιμο.

Είναι δύσκολο να πω περισσότερα για την ιστορία σε όσους δεν έχουν ήδη δει την ταινία, είναι πάντως απλή, ανθρώπινη και χωρίς υπερβολές, και το τέλος είναι αρκετά καλό. Η κρύα αισθητική της ταινίας θα εμποδίσει κάποιους από το να νιώσουν εμπάθεια για τα γεγονότα που συμβαίνουν. Σε αυτό βοηθούν και οι (σκόπιμα) απογυμνωμένες από έκδηλα συναισθήματα ερμηνείες, τις οποίες κάποιοι ίσως βιαστούν να θεωρήσουν κακές.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Paweł Pawlikowski ονομάζεται ο σεναριογράφος και σκηνοθέτης, και είναι η πέμπτη μεγάλου μήκους ταινία του. Η συνεργασία του με τον πρωτοεμφανιζόμενο διευθυντή φωτογραφίας Lukasz Zal ήταν καθοριστική για την επιτυχία της «Ida». Ήταν προσθήκη της τελευταίας στιγμής λόγω αποχώρησης του αρχικού διευθυντή φωτογραφίας, αλλά το ταλέντο του έλαμψε και είδαμε ένα από τα πιο δυνατά ντεμπούτο στον ευρωπαϊκό κινηματογράφο των τελευταίων ετών.

Η καλύτερη ερμηνεία ανήκει στην Agata Kulesza, στον πολύ δύσκολο ρόλο της θείας Wanda. Υπάρχει εμφανής χημεία με την πρωταγωνίστρια Agata Trzebuchowska. Και μιας που την ανέφερα, η κοπέλα που παίζει την Ida δεν είναι ηθοποιός, και δεν ήταν καν πρόθυμη να παίξει τον ρόλο (σύμφωνα με συνέντευξη του σκηνοθέτη). Ήταν πολύ έξυπνη επιλογή γιατί όπως η Ιda, έτσι και η Agata δείχνει διστακτική και έξω από το στοιχείο της στο μεγαλύτερο μέρος της ταινίας.

ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΤΟ ΔΩ

Επειδή σου αρέσει ο ευρωπαϊκός κινηματογράφος (θα νιώσεις σαν να βλέπεις ταινία του Ingmar Bergman). Γιατί απολαμβάνεις να βλέπεις όμορφα και επιβλητικά πλάνα που θυμίζουν πίνακες ζωγραφικής. Και τέλος, γιατί αναγνωρίζεις ότι το καλό σενάριο δε χρειάζεται να αραδιάζει βιαστικά το ένα plot point μετά το άλλο, αλλά οφείλει να εξερευνά τα themes και τους χαρακτήρες.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ

Ida
ΣΕΝΑΡΙΟ8
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ9.5
ΜΟΥΣΙΚΗ7
ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ8
8.1Score
Βαθμολογια Αναγνωστων: (0 Votes)
0.0

POSTER

Poster

TRAILER

 Ida<br /><br /><br />
(2013) on IMDb

Ποιος το εγραψε

Βλέπει τον κινηματογράφο σαν ένα σχολείο, όπου και καλές και κακές ταινίες του έχουν διδάξει πολλά. Το μόνο πράγμα που του αρέσει παραπάνω απ' το να βλέπει καλές ταινίες είναι να ξαναβλέπει καλές ταινίες. Στον ελεύθερο χρόνο του ψάχνει αφορμή για να εκθειάσει τον Edgar Wright ή τον Paul Thomas Anderson. Άλλες φορές προσπαθεί να πείσει τον κόσμο να βλέπει περισσότερα ντοκιμαντέρ. Συνήθως εις μάτην.

Σχετικες Αναρτησεις